Een verkennend archeologisch inventariserend veldonderzoek door middel van boringen aan de Janslust 9 te Venray (L)

<p>Volgens het door Econsultancy uitgevoerde bureau-onderzoek ligt de locatie op de overgang van een beekdalhelling naar een gebied met lage landduinen. Rondom het stuifzandgebied, buiten de onderzoekslocatie, komen dekzandruggen voor. Op de beekdalhelling zijn gooroeerdgronden tot ontwikkeling gekomen en in het stuifzandgebied worden duinvaaggronden verwacht. Op de dekzandruggen kunen duinvaaggronden of veldpozolen worden verwacht. De landduinen zijn waarschijnlijk ontstaan vanaf de Late Middeleeuwen, als gevolg van bodemdegradatie.<br>In het hele plangebied kunnen archeologische resten voorkomen uit alle archeologische perioden. De kans op het voorkomen van de resten van jager/verzamelaars is hoog. De kans op resten van landbouwers is laag. De resten resten kunnen direct aan of onder het maaiveld voorkomen of op aanzienlijke diepte omdat het plangebied waarschijnlijk binnen het deklandschap met deels daarin een voormalig stuifzandgebied. In het extreme geval zijn door erosie eventuele archeologische sporen uitgewist. De archeologische resten bestaan hoofdzakelijk uit vuursteenstrooi ¨ıngen. Organische resten en bot zullen door de relatief droge en zure bodemomstandigheden slecht zijn geconserveerd. Het complextype en de omvang kunnen niet nader worden gespecificeerd door de beperkte gegevens.<br>Het booronderzoek heeft uitgewezen dat de lage landduinen waarschijnlijk niet in de Late Middeleeuwen zijn ontstaan, maar onderdeel uit maken van het laatglaciale dekzandlandschap. Een deel van de locatie, de maisakker in de noordwesthoek, is geegaliseerd. In het merendeel van de boringen werd een tot 50 a 80 cm sterk gebioturbeerde veldpozol aangetroffen. In de overige boringen werd een afgetopt podzolprofiel waargenomen. Er zijn geen archeologische indicatoren aangetroffen tijdens het booronderzoek.<br>Op basis van de resultaten van het booronderzoek kan worden gesteld dat de archeologische verwachting voor de locatie kan worden gehandhaafd, namelijk dat er een middelhoge trefkans geldt voor archeologica uit alle perioden vanaf het Laat-Paleolithicum. Er kan wel een nadere specificatie van de verwachting worden gemaakt.<br>Archeologische resten (vuursteen, houtskool) van jagers/verzamelaars uit het Laat-Paleolithicum en het Mesolithicum worden in de bovengrond verwacht.<br>Aangezien de bovengrond tot 50 a 80 cm is gebioturbeerd, is de kans klein dat eventuele resten uit deze periodes zich nog in situ bevinden. Ook archeologica uit periodes vanaf het Neolithicum (vuursteen, aardewerk, houtskool, bouwmateriaal) worden aan het maaiveld verwacht en ook hiervoor geldt dat deze resten zich waarschijnlijk niet meer in situ bevinden. Diepere grondsporen als paalsporen en waterputten uit deze periodes kunnen echter tot diep in de C-horizont worden aangetroffen. Er bestaat dus een middelhoge trefkans voor grondsporen vanaf het Neolithicum voor de onderzoekslocatie.</p>