Uitbreiding Waterleidingstraat 2 en Oosthavenkade 100 in Vlaardingen, gemeente Vlaardingen; archeologisch vooronderzoek: een archeologische begeleiding (protocol proefsleuven)

<p>In aanvulling op dit eerdere onderzoek werden muurwerk, funderingen en een overkluisd riool aangetroffen. Deze maken deel uit van hetzelfde gebouw. Deze is geherinterpreteerd als garancinefabriek. Garancine is een rode kleurstof die uit de meekrapwortel werd gewonnen. De wortels werden gedroogd, van vuil ontdaan en vervolgens in een door paarden aangedreven rosmolen gemalen tot poeder. In de 19e eeuw werd ontdekt dat de werkzame stof, alizarine, versterkt kon worden door aan het poeder water en zwavelzuur toe te voegen, deze te koken en vervolgens het residu te filtreren, uit te wassen en te drogen. De ontstane veel krachtigere kleurstof werd garancine genoemd. Het zwavelzuur werd op het oppervlaktewater geloosd. De garancinefabrieken verdwenen in de loop van de 19e eeuw nadat synthetische kleurstoffen waren ontdekt. De in Vlaardingen aanwezige garancinefabriek, A. van der Werk c.s., werd in 1863 geopend en sloot al in 1877 haar deuren (Lintsen, 1992). Wanneer nu gekeken wordt naar de aangetroffen elementen dan lijkt het er sterk op dat bij de twee begeleidingen de fundering van deze garancinefabriek is blootgelegd. De maalstenen, de silo’s die eerder als rosmolen geinterpreteerd kunnen worden, de extreme vervuiling, de metalen bak (voor zwavelzuur?), droogruimtes (de overige vertrekken), de ligging aan het water, lijken hiervoor argumenten. Dat deze fabriek na 1877 nog voor andere doeleinden is gebruikt, kon door het archeologisch onderzoek niet bevestigd worden, maar zal zeker het geval zijn geweest.</p>