Achter de Arnhemse Poortwal 123. Archeologisch onderzoek op een kleine bouwlocatie aan het voormalige 'Onder de Walle'

<p>Eind 2006 is het pand Achter de Arnhemse Poortwal 123 gesloopt. Voorafgaand aan de nieuwbouw kregen de stadsarcheologen van de Gemeente Amersfoort gelegenheid een kort onderzoek uit te voeren naar de aanwezigheid van archeologische resten ter plaatse. De geplande bouw - werkzaamheden zouden de bodem dusdanig verstoren dat de hier eventueel aanwezige archeologische resten - in de vorm van sporen en vondsten - het gevaar liepen ernstig verstoord te worden of zelfs ongezien te verdwijnen. Binnen het onderzoeksgebied zijn - naast vele en zeer ingrijpende (sub-)recente verstoringen - 20 sporen gedocumenteerd, bestaande uit ophogingslagen, funderingen, enkele kuilen en een sloot. De bijbehorende vondsten dateren uit de periode 13de eeuw tot heden. De kwaliteit van archeologische resten is zeer matig. Binnen het onderzoeksgebied zijn enkel resten uit de Late Middeleeuwen en de Nieuwe Tijd aangetroffen.</p><p>Bij dit onderzoek zijn tè weinig resten aangetroffen om betrouwbare uitspraken over de gebruiks- en bewoningsgeschiedenis van deze locatie te kunnen doen. Het terrein lijkt vooralsnog al in de 13de eeuw in gebruik te zijn, gezien het voorkomen van de sloot. De sloot is in de 15de eeuw gedempt en het terrein lijkt daarna te zijn opgehoogd of geëgaliseerd. Het paalgat zou een aanwijzing kunnen zijn voor houtbouw, de eerste baksteenbouw dateert uit de 17de eeuw.</p><p>Bij dit onderzoek zijn tè weinig aanwijzingen voor de natuurlijke gesteldheid van het terrein aangetroffen om hierover zinvolle uitspraken te doen. De demping van de sloot en de egalisatie van het terrein lijkt aan de bouw van de stadsmuur voorafgegaan te zijn en zou hier mogelijk mee in verband kunnen staan.</p><p>Tot op heden is bij vergelijkbare onderzoeken in de stadsuitleg (het gebied dat door de aanleg van de tweede stadsmuur bínnen de stadsmuur kwam te liggen) gezien dat deze veelal een agrarische bestemming had. De sloot zou aardig in dit beeld passen. Tevens blijkt dat deze agrarische bestemming soms tot ver na het moment van bínnen de stad komen liggen, werd voortgezet (denk aan de hooibergen op de 16de- en 17de-eeuwse kaarten). Op andere plekken, met name aan de zuidzijde van de stad, lijkt de aanleg van de stadsmuur juist gepaard te gaan met herinrichting. De slootdemping en egalisatie lijken hier goed bij te passen. Baksteenbouw verschijnt op elk perceel in de binnenstad op een afzonderlijk moment.</p>