Gellicum Vlietskant 15 Sporen van een 14e-eeuwse gracht aan de Vlietskant 15 te Gellicum, gemeente Geldermalsen (nu West Betuwe). Een Inventariserend Veldonderzoek in de vorm van proefsleuven

<p>ADC ArcheoProjecten heeft een inventariserend veldonderzoek in de vorm van proefsleuven uitgevoerd in het plangebied Vlietskant 15 te Gellicum, gemeente Geldermalsen (thans gemeente West Betuwe). Hoewel de plannen zich nog in de ontwerpfase bevinden, staat voor het zuidelijk deel van het plangebied de bouw van een stal gepland van ca. 20 x 75 m waarbij de bouwput tot ca. 2,5 m diep zal worden uitgegraven. In het gebied geldt een vastgesteld archeologisch beleid want voor deze locatie geldt een zogenaamde ‘Waarde Archeologie 2’. Dat betekent dat bij bodemingrepen dieper dan 30 cm beneden maaiveld en met een oppervlakte groter dan 100 m2 een vroegtijdig waardestellend archeologisch (voor)onderzoek verplicht wordt gesteld. Vooronderzoek heeft aangetoond dat zich op deze locatie archeologische resten bevinden van een omgracht terrein met een versterkt huis daarbinnen. De geplande graafwerkzaamheden vormen een bedreiging voor eventueel in de bodem aanwezige archeologische resten. Om die reden heeft het bevoegd gezag bepaald dat conform het beleid van de gemeente en de regels in het vigerende bestemmingsplan nader archeologisch onderzoek moest worden uitgevoerd.<br>Het onderzoek bestond uit de aanleg van twee proefsleuven van 20 x 4 m. De locatie van de sleuven is bepaald aan de hand van de geplande nieuwbouw en de vermoedelijke ligging van de gracht van het versterkte huis. Vrijwel exact op de verwachte locatie zijn daadwerkelijk sporen van een gracht aangetroffen. Ter hoogte van de proefsleuven heeft de gracht een noordwest-zuidoost oriëntatie, is deze minimaal 9 m breed en reikt de bodem tot ca. 2 m -mv. De gracht is breder geweest want deze loopt in noordelijke richting tot buiten het plangebied door. Het binnenterrein met eventuele sporen van een kasteel of versterkt huis valt daarmee buiten het huidige onderzoeksgebied en is niet aangetroffen. Op basis van de opvulling en het vondstmateriaal zijn ten minste twee duidelijke fasen in de gracht te onderscheiden. De jongste fase hangt samen met het dempen van de gracht rond 1958. De oudste fase van de gracht is op basis van twee 14Cdateringen van macroresten uit de twee diepste grachtvullingen en een fragment roodbakkend aardewerk in de 14e eeuw te dateren. Fragmenten aardewerk, baksteen en pijpaarde tonen aan dat de gracht nog tot in de 17e eeuw open heeft gelegen. Met slechts tien gefragmenteerde vondsten is de opvulling van de gracht bijzonder vondstarm te noemen, gezien het feit dat deze binnen de proefsleuven volledig tot de bodem is uitgegraven.</p>