Archol Rapport 508 Middeleeuwse bewoningsresten op het Snelliusterrein. Leiden Snellius Fase 2 (Westflank)

In oktober 2019 heeft Archol in opdracht van het Vastgoedbedrijf Universiteit Leiden een archeologisch proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in deelgebied Snellius in het Bio Science Park te Leiden. Het gaat om fase 2 van het onderzoek, namelijk aan de westflank van het Snelliusgebouw. Fase 1 is reeds in 2018 uitgevoerd ten zuiden van het Snelliusgebouw, waar in een eerder stadium een Datacenter was gepland.1 Bij het onderzoek van de westflank van deelgebied Snellius in 2019 is een vindplaats aangetroffen die bestaat uit paalkuilen, kuilen en greppels. De vindplaats dateert op basis van het aardewerk uit de vroege middeleeuwen en hoort waarschijnlijk bij de grote Merovingische nederzetting die in 2014 is opgegraven in het naburige plangebied Oegstgeest-Nieuw Rhijngeest, direct ten westen van rijksweg A44.2 De vindplaats op het Snelliusterrein is weliswaar deels verstoord door recente ontgravingen, maar tussen de verstoringen zijn nog duidelijke sporen van het vroegmiddeleeuwse erf bewaard. Het was tijdens het onderzoek niet mogelijk om de vindplaats exact te begrenzen: bomen rond de geplande werkputten verhinderden om extra sleuven daartoe te graven. Echter: op basis van de bevindingen in de proefsleuven wordt de oppervlakte van de vindplaats binnen het maximaal te onderzoeken gebied op ca. 5.810 m2 geschat. Ca. 4.690 m2 van dit oppervlak bevindt zich binnen de grenzen van het onderzoeksgebied Snellius. Naast de vindplaats zijn er ook enkele verkavelingsgreppels aangetroffen die dateren uit de Nieuwe tijd. Deze greppels zijn niet aangemerkt als (behoudenswaardige) vindplaats. Ondanks dat de fysieke kwaliteit van de vindplaats matig is, wordt de vindplaats toch belangrijk geacht vanwege de potentiele informatiewaarde. De vindplaats kan namelijk een belangrijke bijdrage leveren aan de beeldvorming en datering van de opschuivende bewoning in de vroege, volle en late middeleeuwen tussen plangebied Oegstgeest- Nieuw Rhijngeest in het westen enerzijds en de verschillende plangebieden in Bio Science Park in het oosten anderzijds. Archol waardeert de vindplaats dan ook als behoudenswaardig en adviseert om de vindplaats in situ (door aanpassing van de bouwplannen) dan wel ex situ (door vervolgonderzoek in de vorm van een opgraving) te behouden. 1