Voorburg, Verkeersknooppunt NS-station. Inventariserend veldonderzoek

<p>De natuurlijke ondergrond van het plangebied bestaat uit het zandlichaam van de strandwal met op de flanken veen. De oostkant van put 1 bevindt zich bijna in het midden van de strandwal. Opmerkelijk is dat zich hier een dunne laag veen bevindt. De veenlaag moet zijn ontstaan in een depressie in het oorspronkelijke duinlandschap op de strandwal. Het hoogste nog aanwezige niveau van het duinzand, aan de westkant van put 1, bevindt zich op 0,10 -NAP. Circa 60 meter westelijker, in put 3, ligt de oorspronkelijke top van het duinzand op 0,55 -NAP. Op het duinzand bevindt zich hier nog een 12 centimeter dikke laag veen. Nog 37 meter westelijker, in put 2, is de oorspronkelijke top van het duinzand gedaald tot 1,20 -NAP. De veenlaag heeft hier een dikte van tenminste 20 centimeter gehad. Het oorspronkelijke verloop van de strandwal is door de latere ophogingen vrijwel ongedaan gemaakt, met een maaiveldhoogte van 0,70 +NAP aan de oostkant van put 1 en een hoogte van 0,30 +NAP aan de westkant van put 2. De oude akkerlaag in put 1 is zeker vanaf de 13e eeuw tot in de 15e eeuw in gebruik geweest. In deze periode werd de akker zowel geploegd als met de hand gespit. Waarschijnlijk vanaf de 16e eeuw is de akker opgehoogd. In de 19e eeuw is het terrein mogelijk in gebruik als boomgaard. De veenwinningsput in put 2 is in de 17e of het eerste deel van de 18e eeuw gegraven. De veenlaag had aan de oostkant nog een dikte van tenminste 20 centimeter. De put is vermoedelijk dichtgegooid met grond uit de directe omgeving, waarbij de scherven van een laatmiddeleeuwse boerderij en de vroegmiddeleeuwse scherven in de put terecht zijn gekomen. Ook in de directe omgeving van het plangebied, aan het Soomerlustplein, werden vroegmiddeleeuwse scherven gevonden in opgebrachte grond. De hele zone langs de Broeksloot is dus mogelijk in de 17e of 18e eeuw geëgaliseerd en opgehoogd met grond van dezelfde herkomst.</p>