Veteranen Instituut, IPNV, interview 506

Deze tuinderszoon vertrok in november 1947 met het motorschip Kota Baroe naar Indië. Tussen Kerst en Oud en Nieuw 1947 kwamen de militairen op Ambon aan. Zijn ouders hadden het er erg moeilijk mee dat hij naar de Oost vertrok. Het was zo ver weg en hun zoon was nog zo groen als gras. De patrouilles bestonden uit lopen van kampong naar kampong, laten zien dat je er was. Vaak werden ze gastvrij onthaald, één van de soldaten speelde mondharmonica. Later werd deze man nog in Soerabaja ingedeeld bij de kantonnementspolitie en moest hij het inlands personeel bij het verlaten van de haven controleren op diefstal. Soerabaja was een bijna Europese stad, met trams en grote winkels. De jongens hadden alleen geen geld om iets te kopen. Na drie maanden is hij naar Batavia gegaan, waar hij in een noodkamp werd ondergebracht in afwachting van de boot naar huis.

此农夫之子于1947年11月乘坐动力船Kota Baroe前往印度尼西亚。在1947年的圣诞节与新年期间，士兵们抵达了安汶岛。他的父母对于他东行颇为艰难，毕竟路途遥远，而他们的儿子尚且稚嫩如草。巡逻任务包括从村庄到村庄的行走，以示存在。他们常受到热情款待，其中一位士兵甚至吹奏口琴。后来，这位男子被调至梭罗巴亚，加入驻防警察，负责在港口检查当地人员以防止盗窃。梭罗巴亚几乎是一座欧洲城市，拥有电车和大型商店。然而，这些年轻人却因囊中羞涩而无力购买任何物品。三个月后，他前往巴达维亚，并在等待回家的船只期间被安置在临时营地。