การศึกษาความปลอดภัยในการใช้ขนส่งมวลชนระบบรางผ่านมุมมองของเพศสภาพ: กรณีศึกษา พื้นที่รอบสถานีรถไฟฟ้าบางหว้า

เพศสภาพและการวางผังเมืองเป็นสิ่งที่สามารถนำไปสู่แนวทางการสร้างความเสมอภาคทางเพศสภาพ โดยการวางและออกแบบผังเมืองเป็นสิ่งที่จะสามารถชี้นำทิศทางการพัฒนาและช่วยแก้ไขปัญหาพื้นที่ได้อย่างเป็นรูปธรรม เพราะเมืองมีการเปลี่ยนแปลงไปตามความก้าวหน้าของเทคโนโลยีและกระแสโลกาภิวัตน์ รวมถึงหลักเกณฑ์และแนวคิดในการพัฒนาเมืองจะสอดคล้องและครอบคลุมในทุกมิติทางสังคม ในการวางผังเมืองที่คำนึงถึงเพศสภาพเป็นการวางแผนโดยพิจารณาความต้องการของกลุ่มบุคคลที่สัมพันธ์กับเพศสภาพ อายุ วัฒนธรรม สังคม และปัจจัยอื่น ๆ ผู้วิจัยจึงทำการการศึกษาความปลอดภัยของเพศหญิงที่มีผลต่อการตัดสินใจในการเดินทาง ในพื้นที่รอบสถานีรถไฟฟ้าบางหว้า โดยวิธีการสอบถามปัญหา ปัจจัย ความต้องการ และแนวทางการแก้ไขผ่านมุมมองของเพศหญิงถึงความสัมพันธ์ระหว่างความปลอดภัยและรูปแบบการเดินทางของเพศหญิง และเชื่อมโยงไปสู่การนำเสนอแนวทางที่ส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาพื้นที่ พบว่า โดยส่วนใหญ่เพศหญิงในแต่ละวัยมีความสัมพันธ์ระหว่างความปลอดภัยและรูปแบบการเดินทางที่แตกต่างกัน โดยมีกิจกรรมเป็นปัจจัยหนึ่งที่เป็นตัวกำหนด รวมถึงแนวทางการแก้ไขปัญหาผ่านมุมของเพศหญิงที่ยังมุ่งเน้นการแก้ไขที่บุคคล เครื่องมือ และกฎหมาย ทั้งนี้ การพัฒนาพื้นที่เฉพาะจะเป็นเครื่องมือสำคัญที่ส่งเสริมการพัฒนาพื้นที่ที่คำนึงถึงความปลอดภัยของเพศหญิงจะสามารถก่อให้เกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาความปลอดภัยในพื้นที่อื่น ๆ รวมถึงจะส่งผลดีต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนและสังคม