มาตรการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของลูกจ้างจากการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์โดยนายจ้าง

ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในยุคดิจิทัลได้เปลี่ยนแปลงรูปแบบการบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์ในองค์กรอย่างมีนัยสำคัญ จากเดิมที่นายจ้างใช้วิธีการสังเกตการณ์โดยตรงในการควบคุมดูแลการทำงานของลูกจ้าง ได้เปลี่ยนรูปแบบไปเป็นการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ซับซ้อนและครอบคลุมมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นกล้องวงจรปิด ซอฟต์แวร์เฝ้าระวังการทำงานบนคอมพิวเตอร์ ระบบ GPS หรือเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ แม้ว่าระบบเหล่านี้จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินงานและรักษาความปลอดภัยในสถานที่ทำงาน แต่ก็มักแฝงไว้ด้วยปัญหาหลายประการที่ส่งผลกระทบต่อสิทธิความเป็นส่วนตัวของลูกจ้างและข้อมูลส่วนบุคคลของลูกจ้าง เช่น การขาดการแจ้งให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้า การเฝ้าระวังแบบลับโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรการเก็บรวบรวมข้อมูลส่วนบุคคลโดยไม่มีขอบเขตที่ชัดเจนและการนำข้อมูลไปใช้ในการประเมินผลงานอย่างไม่เป็นธรรมผู้เขียนได้ศึกษามาตรการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของลูกจ้างจากการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์ของประเทศไทยพบว่า แม้ประเทศไทยจะมีบทบัญญัติกฎหมายที่เกี่ยวข้อง เช่นพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 และพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 รวมถึงพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. 2554 แต่ก็ยังไม่มีบทบัญญัติที่ชัดเจนเกี่ยวกับนิยามความหมายของการเฝ้าระวังการทำงานผ่านระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์ หลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์ทั้งแบบเปิดเผยและแบบลับหรือมาตรการในการจัดการข้อมูลส่วนบุคคลที่ได้จากระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์อย่างครอบคลุมขณะเดียวกันประเทศต่างๆ เช่น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์และรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ได้มีการพัฒนากฎหมายเฉพาะที่ครอบคลุมและเป็นระบบ โดยเฉพาะการบัญญัตินิยามที่ชัดเจน การกำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขของการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์ที่เข้มงวด และมาตรการจัดการข้อมูลที่ได้มาอย่างครอบคลุมทุกขั้นตอนตั้งแต่การเก็บรวบรวมจนถึงการทำลายข้อมูลการค้นคว้าอิสระฉบับนี้ ผู้เขียนมีจุดประสงค์เพื่อศึกษามาตรการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของลูกจ้างจากการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์โดยนายจ้างของประเทศไทย โดยวิเคราะห์เปรียบเทียบกับมาตรการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของลูกจ้างจากการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์โดยนายจ้างของประเทศสวิตเซอร์แลนด์และรัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย เพื่อนำมาเป็นแนวทางในการปรับปรุงมาตรการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของลูกจ้างจากการใช้ระบบเฝ้าระวังทางอิเล็กทรอนิกส์โดยนายจ้างของประเทศไทยให้มีความเหมาะสมและสร้างความสมดุลระหว่างการใช้อำนาจบังคับบัญชาของนายจ้างกับการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวและข้อมูลส่วนบุคคลของลูกจ้างต่อไป