Regenwaterbuffer te Hunsel gemeente Leudal

<p>In opdracht van de gemeente Leudal heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau in februari 2010<br>een archeologische begeleiding uitgevoerd in verband met het graven van een regenwaterbuffer te<br>Hunsel in de gemeente Leudal. Naar aanleiding van de resultaten van de archeologische<br>begeleiding is een selectieadvies geformuleerd ten aanzien van vervolgonderzoek. Dit selectieadvies<br>is door het bevoegd gezag, de gemeente Leudal, overgenomen in een selectiebesluit dat voorzag in de opgraving van de aangetroffen behoudenswaardige vindplaats langs de Jacobusstraat te Hunsel.</p><p>Het plangebied ligt in een oude stroomgeul van de Maas, waarin de Uffelse Beek vanaf het Holoceen<br>(11.500 jaar geleden tot heden) haar dalbodem heeft gevormd. De hogere gronden aan<br>weers zijden van dit dal bestaan uit met dekzand bedekte Maasterrassen. Het onderzoeksgebied<br>bevindt zich op de overgang van de natte beekdalvlakte naar een hoger gelegen terras dat met<br>dek zand is bedekt. Het onderzoek ter hoogte van de regenwaterbuffer te Hunsel was zeer beperkt<br>van omvang. De meeste sporen die tijdens de opgraving zijn aangetroffen, dateren uit de overgangsperiode<br>van de Vroege naar de Late Middeleeuwen, maar van enkele sporen (met name de<br>greppels) loopt de gebruiksduur door tot in de Nieuwe tijd. Ten gevolge van de kleinschaligheid<br>van de opgraving (geringe omvang) waren geen duidelijke plattegronden te herkennen. De aangetroffen<br>bewoningssporen bestaan hoofdzakelijk uit paalkuilen, kuilen en greppels uit de Vroege<br>(D) en Late Middeleeuwen en Nieuwe tijd. Waarschijnlijk betreft het de resten van twee boerenerven<br>uit de Vroege Middeleeuwen D/Late Middeleeuwen t/m Nieuwe tijd. De middeleeuwse nederzettingssporen<br>concentreren zich voornamelijk in het zuidelijke deel van het plangebied en de<br>aangetroffen paalsporen behoren vermoedelijk tot een bootvormig huis van het zogenaamde type<br>Dommelen. Dit is voor Zuid-Nederland en noordelijk België een kenmerkend gebouwtype dat gedurende<br>de periode 900-1300 in gebruik was.<br>Tijdens de daaropvolgende nederzettingsfase (overgangsperiode Late Middeleeuwen-Nieuwe tijd)<br>lijkt de kern van bewoning noordwaarts te verschuiven. Mogelijk werd dit veroorzaakt door een<br>vernatting van het gebied. Een mogelijke verklaring voor deze vernatting kan gevonden worden in<br>de middeleeuwse ontginningspolitiek. Door een sterke intensivering van het landgebruik (beakkkering)<br>ontstond een open landschap. Hierdoor kregen de beken en rivieren meer sedimentlast te<br>verwerken, waardoor in welbepaalde benedenstroomse gebieden, voornamelijk bij versmal lingen<br>in het beekdal zoals ter hoogte van het plangebied, een vernatting optrad van de omliggende<br>gronden. Opmerkelijk is dat beide vindplaatsen in de onmiddellijke nabijheid van een laat-middeleeuwse<br>meander van de Uffelse Beek zijn opgetrokken. Beide vindplaatsen bevinden zich precies<br>op de overgang van de droge zandgronden in het oosten van het plangebied naar de natte beekdalgronden<br>in het westen van het plangebied. De watervoorziening en afwatering van beide erven<br>werd verzorgd door een stelsel van greppels die waren aangesloten op de Uffelse Beek.</p>