TEMURIYLAR DAVRIDA ME'MORCHILIK VA ILM-FAN UYG'UNLIGI

Temuriylar davri Markaziy Osiyo tarixida ilm-fan va me’morchilik uyg‘unligi bilan ajralib turadi. Sohibqiron Amir Temur ilm va ma’naviyatni davlat siyosatining asosiy tayanchi sifatida ko‘rgan. “Temur tuzuklari”da ilmga hurmat, tartib-intizom va adolat tamoyillari ifodalangan. Bu davrda ilmiy markazlar, madrasalar, kutubxonalar va me’moriy obidalar bir-birini to‘ldirib, uyg‘unlikda rivojlandi. Temur ilm-fan va san’atni davlatning qudrati va barqarorligi uchun zaruriy asos deb bilgan. Shu bois u Samarqandni ilmiy va madaniy markazga aylantirdi.