Leeuwarden Harmoniekwartier Booronderzoek

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in mei 2014 een Inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek uitgevoerd op de locatie Harmoniekwartier in Leeuwarden. Het plangebied zal worden ingericht als kunst en cultuurcentrum. Een onderdeel hiervan is een nieuw te bouwen poppodium. Door deze werkzaamheden zal de bodem naar verwachting tot een diepte van 200 cm –mv omgewerkt worden.</p><p>Op basis van het achtergrondonderzoek blijkt dat het plangebied onderdeel uitmaakt van een archeologisch terrein van hoge archeologische waarde in de vorm van de historische kern van Leeuwarden. Op de oudste geraadpleegde kaart (Van Deventer) wordt duidelijk dat het plangebied zich omstreeks 1550 voor het overgrote deel in onbebouwd gebied bevindt. In het gebied zijn meerdere tuinen en erfafscheidingen door middel van muren aanwezig. Deze situatie blijft nagenoeg hetzelfde tot circa 1605. Mogelijk is in het uiterste zuidelijke en westelijke deel van het gebied bebouwing aanwezig. Vanaf 1650 wordt nagenoeg het gehele plangebied bebouwd. De bebouwing is langs de doorgaande wegen gelegen. Hier achter zijn tuinen. Waarschijnlijk heeft in de tussentijd sloop en nieuwbouw plaatsgevonden, maar in het begin van de 19e is het gehele plangebied nog steeds bebouwd. De eigenaren van de gebouwen waren onder andere wevers, timmermannen en kleermakers. Recentelijk is alle bebouwing in het gebied gesloopt. Op basis van de historische situatie worden met name archeologische resten vanaf de 17e eeuw verwacht. Oudere resten worden echter niet uitgesloten.</p><p>Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen werd in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hieruit blijkt dat het onderste aangeboorde pakket uit kleiige tot zandige kwelder- en/of wadafzettingen bestaat. Deze afzettingen worden gerekend tot de Formatie van Naaldwijk. In een enkele boring worden deze mariene afzettingen afgedekt door veen (Formatie van Nieuwkoop, Hollandveen Laagpakket). De onverstoorde afzettingen gaan naar boven toe over naar een 70 tot 190 cm dikke laag humeuze klei, waarin veel puinresten en baksteenfragmenten aanwezig zijn. Deze lagen worden geïnterpreteerd als middeleeuwse tot nieuwetijdse stadsophogingen en omgewerkte grond. In het noordelijke deel van het plangebied is het humeuze pakket dikker en wordt aan de basis gyttja aangetroffen. Gyttja betreft een organisch sediment, dat bestaat uit fijn verdeelde plantenresten, die in stilstaand water zijn bezonken. Mogelijk is het gyttja gevormd in een later opgevulde water- of beerput. De boringen 4 en 7 zijn op een respectievelijke diepte van 55 en 95 cm –mv gestuit op ondoordringbaar materiaal. Dit betreffen hoogstwaarschijnlijk funderingen van bebouwing of muren.</p><p>Op basis van historisch kaartmateriaal en het verkennend booronderzoek blijkt dat in het plangebied archeologische resten aanwezig kunnen zijn in de vorm van funderingen, erfafscheidingen, water- en/of beerputten, die gelieerd zijn aan de historische stad Leeuwarden. Waarschijnlijk dateert de oudste bebouwing uit de 16e tot 17e eeuw, maar oudere resten zijn niet uit te sluiten. ADC ArcheoProjecten adviseert om in het plangebied een inventariserend veldonderzoek uit te voeren door middel van het aanleggen van proefsleuven (IVO-P), teneinde gaafheid, omvang, datering en conservering van de aanwezige archeologische resten te onderzoeken. De exacte invulling van de werkzaamheden wordt vastgelegd in een door de bevoegde overheid te schrijven Programma van Eisen (PvE).</p>