Archeologische onderzoek aan de Sleeg 11a te Zevenaar

<p>Bij het proefsleuvenonderzoek is op beide locaties de aanwezigheid vastgesteld van goed bewaarde overblijfselen van boerenerven uit de Late-Middeleeuwen en de Nieuwe tijd. Deze omvatten de resten van de historisch bekende boerderijen uit de Nieuwe tijd met sporen van bijgebouwen en activiteiten op het erf, maar ook aanwijzingen van bewoning die teruggaat tot in de Late-Middeleeuwen: respectievelijk tot de 13e eeuw in deelgebied A ten noorden van de weg en tot de 15e eeuw in deelgebied B ten zuiden van de weg. In deelgebied B zijn sporen van grotendeels uitgebroken muren gevonden op de locatie, waar op de kadastrale kaart uit 1811-1832 het gebouw van de Galgenstede is aangegeven. Behalve resten van de in 1856 afgebroken boerderij, zijn ook sporen van ouder, dieper gefundeerd muurwerk gevonden. Het grotendeels ontbreken van andere sporen, zoals paalsporen en kuilen in dit terreingedeelte is een aanwijzing dat het boerderijgebouw van het begin af aan op dezelfde plek heeft gestaan. Ten noorden daarvan zijn langs de weg sporen van bijgebouwen en erfactiviteiten blootgelegd in de vorm van paalsporen en kuilen. De vindplaats vertoont daarmee het karakteristieke beeld van een boerenerf uit de Late-Middeleeuwen en de Nieuwe tijd. Bovendien hebben sinds 1856 geen verstorende activiteiten van bebouwing en bewoning plaats gevonden. Mede op basis van de hoge representativiteitswaarde en gaafheid is de vindplaats als behoudenswaardig te beschouwen. Bij toekomstige, bodemverstorende activiteiten is archeologisch onderzoek noodzakelijk. In deelgebied A zijn op de locatie van de recent afgebroken boerderij sporen gevonden van meerdere oudere bouwfasen en/of voorgangers van een boerderij op dit erf. Na bewonings-activiteiten vanaf de 13e eeuw is de locatie van de recent gesloopte boerderij opgehoogd, waarna in de late 17e of vroege 18e eeuw op de ophoging een drieschepig hallenhuis is gebouwd met een op baksteenpoeren gefundeerde gebintconstructie. Dit huis was oost-west georiënteerd, waarbij het woongedeelte in het westen lag en het stalgedeelte in het oosten. Uit dit hallenhuis heeft zich de recent gesloopte boerderij ontwikkeld in vier fasen. Daarbij lijkt de oorspronkelijk gebintconstructie gehandhaafd, terwijl zijwanden en gevels steeds op ongeveer dezelfde locatie werden vernieuwd. Terwijl al vóór de bouw van de boerderij baksteen gebruikt is op het erf, is een geleidelijke toename van baksteenmuurwerk herkenbaar vanaf de eerste bouwfase in de late 17e tot vroege 18e eeuw. Door de bouw van een voorhuis in 1920 veranderde het hallenhuis in een T-huis. Rondom de boerderij zijn de resten van verschillende waterputten en een mestvaalt aangetroffen.</p>