การพิสูจน์เอกลักษณ์บุคคลโดยการระบุเพศจากภาพถ่ายรังสีดิจิทัลปริทัศน์

เทคโนโลยีภาพถ่ายรังสีดิจิทัลปริทัศน์เป็นข้อมูลที่ได้ถูกบันทึกจากประวัติการรักษาทางทันตกรรม ซึ่งฟันถือเป็นเครื่องมือทางไบโอเมทริกซ์ในการระบุบุคคลกรณีที่ร่างกายนั้นได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง เพื่อแยกแยะผู้ที่ตกเป็นเหยื่อจากภัยพิบัติ และอุบัติเหตุจากอัคคีภัย ในกรณีที่ไม่สามารถตรวจสอบหลักฐานได้ เช่น ดีเอ็นเอ ลายนิ้วมือ ม่านตา การระบุเพศ จึงเป็นปัจจัยสำคัญในการสร้างเอกลักษณ์บุคคล และจากองค์ประกอบของฟัน สารเคลือบฟันเป็นวัสดุที่แข็งแกร่งที่สุดในร่างกายมนุษย์ อีกทั้งฟันเป็นสิ่งที่มีตำแหน่งทางกายวิภาคและปัจจัยทางกายภาพทำให้ฟันทนต่อการปนเปื้อน ทนต่อการเผาไหม้จากอุณหภูมิสูงถึง 500 องศาเซลเซียส และกระดูกขากรรไกรล่างเป็นส่วนที่มีความแข็งแรงทนทานที่สุด รวมถึงแสดงความแตกต่างทางเพศได้ในระดับสูง ด้วยเทคโนโลยีทางการแพทย์ ภาพถ่ายรังสีดิจิทัลปริทัศน์ที่ได้ถูกบันทึกจากประวัติการรักษาทางทันตกรรมในขณะที่มีชีวิตสามารถระบุเพศได้เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับภาพถ่ายรังสีดิจิทัลปริทัศน์หลังเสียชีวิตในกรณีที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้จากศพที่พบ และภาพถ่ายรังสีดิจิทัลปริทัศน์ใช้เป็นฐานข้อมูลเพื่อเปรียบเทียบหาร่องรอยการเกิดเหตุการณ์หรือคดีความในคนที่ยังมีชีวิต และเพื่อเป็นแนวทางในการพิสูจน์เอกลักษณ์บุคคลด้วยการระบุเพศจากภาพถ่ายรังสีดิจิทัลปริทัศน์ เนื่องจากในประเทศไทยยังไม่พบงานวิจัยในการหาอัตราส่วนความกว้างของฟันต่อความยาวของรากฟันเขี้ยวบริเวณขากรรไกรบน ขากรรไกรล่าง ฟันกรามน้อย และฟันกรามซี่ที่ 1 บริเวณขากรรไกรล่างขวา บนภาพถ่ายรังสีดิจิทัลปริทัศน์ ผู้วิจัยวัดผลโดยโปรแกรม ImageJ version 1.54 f, Java 1.8.0 (National Institutes of Health, USA) และวิเคราะห์ผลโดยโปรแกรม Excel 365 (Microsoft, USA) เพื่อหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของ อัตราส่วนความกว้างฟันต่อความยาวของรากฟันในเพศชาย และเพศหญิง ด้วยวิธี Independent Student t-test และวิเคราะห์หาเปอร์เซ็นต์ความแตกต่างทางเพศ จากการศึกษาครั้งนี้ฟันส่วนใหญ่ที่นำมาศึกษาพบว่าค่าเฉลี่ยความกว้างของฟัน ค่าเฉลี่ยความยาวของรากฟันในเพศชายมากกว่าในเพศหญิง และค่าเฉลี่ยอัตราส่วนความกว้างของฟันต่อค่าเฉลี่ยความยาวของรากฟันในเพศชายมากกว่าในเพศหญิงเช่นกัน และพบความแตกต่างของการวัดความกว้างของฟัน FDI 13, 23, 33, 43, 44, 45, 46 ความยาวของรากฟัน FDI 13, 23, 33, 43, 44, 45, 46M พบว่าเพศชายมีขนาดความยาวของรากฟันมากกว่าเพศหญิง และเปอร์เซ็นต์ความแตกต่างทางเพศ FDI 43 มีค่าที่ 8.69% แสดงให้เห็นถึงความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญของรากฟันในเพศชายมากกว่าในเพศหญิง สรุปได้ว่าฟันที่นำมาศึกษาส่วนใหญ่มีขนาดรากฟันเพศชายมากกว่าเพศหญิงซึ่งแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างทางเพศได้ชัดเจน