Opgravingsdocumentatie scheepswrak Tholen en Putten

<p>Scheepstype: platbodems. In de Moerdijk te Tholen werd in 1956 bij werkzaamheden aan het dijklichaam scheepsresten van twee verschillende schepen gevonden. Er is vastgesteld dat de schepen zijn gebruikt om een gat in de dijk te dichten. De vondst is bijzonder omdat er nauwelijks scheepswrakken gevonden zijn die zijn ingezet voor een dergelijk doel. Voor zover nog kon worden nagegaan waren beide scheepjes platboomd en overnaads gebouwd, overwegend met houten pennen zonder deutels in elkaar gezet. Tussen de overlappingen van de huidgangen kwam mos voor, terwijl ook tussen de lange overlappingen van de lassen een plaat sphagnum (mos) was aangebracht. Hier en daar waren ijzeren spijkers en ijzeren lasplaatjes van een vierkant model gebruikt. Van een van de twee wrakken kon worden vastgesteld dat de vlakke bodem tamelijk hoekig in de boordhuid overging. De scheepjes konden slechts summier worden onderzocht, mede omdat de beschadiging een verder onderzoek verhinderde en geen voldoende uitkomsten waren te verwachten. Bijvondsten werden in de scheepsresten en in het dijklichaam niet gedaan. Dit maakte het onmogelijk een nadere datering van de wrakstukken noch van het herstel van de beschadigde dijk te geven. Hollestelle’s "Geschied- en waterstaatkundige beschrijving van de waterschappen en polders in het eiland Tholen" (1919) werd geraadpleegd voor informatie omtrent eventuele breuken van de Moerdijk. Hierin worden tal van doorbraken en overstromingen genoemd, maar geen van deze was in direct verband te brengen met de dubbele scheepsvondst in de Moerdijk. Eveneens in 1956 op Tholen vond de ontdekking plaats van een scheepsrest bij Hekelingen, bij het graven van een bermsloot langs de te verzwaren Aaldijk nabij de boerderij "Bouwlust". Een datering van deze scheepsrest kon bijna niet anders worden gegeven dan door het nader bestuderen van de geschiedenis van deze polder. Volgens een mededeling is deze, de Oude Uitslag van Putten, ingedijkt in 1555 en zou zijn ingelopen in 1570. Toen echter zou een doorbraak aan de noordzijde hebben plaats gevonden. Een oude inwoner van de polder vertelde dat er nog de herinnering was aan een doorbraak aan de zuidoostzijde. Dit zou slechts door archiefonderzoek zijn te bevestigen. Tijdens ons onderzoek werden in de nabijheid in dezelfde bermsloot enkele scherven en beenderen verzameld. De schervenvondst bestond uit fragmenten van spaarzaam geglazuurd aardewerk (een randscherf van een kan en een rand-oorscherf van twee kookpotten). De gevonden beenderen omvatten een schedel van een paard, een onderkaakfragment van een tam rund en enkele kleinere beenfragmenten.</p>