ความสามารถในการทรงตัวของนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ของโรงเรียนโสตศึกษาและนักเรียนในโรงเรียนปกติ ในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล

ศึกษาและเปรียบเทียบความสามารถในการทรงตัวของนักเรียน ที่มีความ บกพร่องทางการได้ยินของโรงเรียนโสตศึกษา และนักเรียนในโรงเรียนปกติในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนต้น (ป.1-3) ระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย (ป.4-6) ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-3) และระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-6) รวมจำนวนทั้งสิ้น 718 คน ทดสอบการทรงตัวขณะร่างกายอยู่กับที่ และการทรงตัวขณะร่างกายเคลื่อนที่ ด้วยเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ เครื่องวัดการทรงตัวแบบอยู่กับที่ และแบบทดสอบ การกระโดดแบบสแท็กเกอร์ของจอหืนสัน หลังจากนั้น นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสร้างเกณฑ์ปกติความสามารถในการทางตัวของนักเรียน นำผลการวเคราะห์เสนอในรูปตารางประกอบความเรียง ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยความสามารถในการทรงตัวทั้งขณะอยู่กับที่ และความสามารถในการทรงตัวขณะเคลื่อนที่ของนักเรียน ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน กับนักเรียนปกติดีขึ้นตามระดับชั้นปี 2. ความสามารถในการทรงตัวขณะอยู่กับที่ ของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาระหว่าง นักเรียน ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน กับนักเรียนปกติ ไม่แตกต่างกัน 3. ความสามารถในการทรงตัวขณะอยู่กับที่ ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาระหว่างนักเรียน ที่มีความบกพร่องทางการได้ยินกับนักเรียนปกติ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 4. ความสามารถในการทรงตัวขณะเคลื่อนที่ของนักเรียนทุกระดับชั้น ระหว่างนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการได้ยินกับนักเรียนปกติ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5. มีเกณฑ์คะแนนความสามารถในการทรงตัวของนักเรียน ที่มีความบกพร่องทางการได้ยินกับนักเรียนปกติ จำแนกตามระดับชั้น และเพศ