การพัฒนาระบบเปลือกอาคารปรับเปลี่ยนได้ตามเวลาจริงจากแบบจำลองพาราเมตริกเพื่อควบคุมแสงธรรมชาติในพื้นที่นิทรรศการ

ในปัจจุบันการออกแบบนิทรรศการมักมีข้อจํากัดในการนําแสงธรรมชาติเข้ามาใช้ภายในอาคาร เนื่องจากการจัดแสดงมีผลงานที่หลากหลายและหมุนเวียนตามเนื้อหาต่าง ๆ ซึ่งวัตถุที่ นํามาจัดแสดงจะมีความหลากหลายและมีความไวแสงที่แตกต่างกัน หากวัตถุจัดแสดงได้รับแสงสว่าง ที่มากเกินไปเป็นเวลานานอาจก่อให้เกิดความเสียหายหรือเสื่อมสภาพไปจากเดิมได้ ในการออกแบบ นิทรรศการจึงต้องคํานึงถึงทิศทางและปริมาณของแสงสว่างที่ตกกระทบกับวัตถุจัดแสดง เพื่อป้องกัน ไม่ให้วัตถุเกิดความเสียหายจากแสงธรรมชาติ และยืดอายุของวัตถุให้ยาวนานที่สุด ทําให้ปัจจัย เกี่ยวกับการนําแสงธรรมชาติเข้ามาใช้ในพื้นที่นิทรรศการนั้นเป็นปัจจัยที่ควบคุมได้ยากงานวิจัยนี้จึงมีเป้าหมายที่จะพัฒนาระบบ “เปลือกอาคารแบบปรับเปลี่ยนได้” เพื่อ ควบคุมปริมาณแสงธรรมชาติให้ตอบสนองกับการใช้งานพื้นที่นิทรรศการ โดยการสร้างแบบจําลอง พาราเมตริก ในโปรแกรม Rhinoceros และ โปรแกรมเสริม Grasshopper ในการออกแบบ เปลือกอาคาร ให้มีรูปแบบการเปิด ปิดช่องเปิดของเปลือกอาคารตามตําแหน่งของวัตถุจัดแสดง และ ตําแหน่งของดวงอาทิตย์ โดยเปลือกอาคารจะทําหน้าที่บังแสงแดด ไม่ให้ตกกระทบลงบนวัตถุจัด แสดงโดยตรงผลลัพธ์ของงานวิจัยนี้สามารถแสดงรูปแบบของเปลือกอาคารที่เหมาะสม และสามารถ นําไปปรับใช้กับพื้นที่นิทรรศการในโครงการอื่น ๆ ได้ ซึ่งผู้วิจัยได้ทําการประเมินประสิทธิภาพของ แบบจําลองโดยการจําลองพื้นที่นิทรรศการที่ติดตั้งระบบเปลือกอาคารในบริเวณทิ ศใต้และทิศ ตะวันตก และวัดปริมาณความเข้มแสงที่เข้ามาในพื้นที่นิทรรศการ โดยผลลัพธ์จะมีความเข้มแสงเฉลี่ยอยู่ที่ 30 - 90 ลักซ์ ซึ่งไม่ก่อให้เกิดความเสียหายต่อวัตถุจัดแสดง และได้ทดสอบประสิทธิภาพ การทํางานของเปลือกอาคารกับแสงธรรมชาติ พบว่า ระบบการสั่งการและกลไกสามารถทํางานได้ อย่างแม่นยํา และสามารถช่วยลดประมาณความเข้มแสงจากดวงอาทิตย์ได้ 97.3% ระบบ เปลือกอาคารปรับเปลี่ยนได้นี้จึงสามารถแก้ปัญหาการออกแบบสถาปัตยกรรมที่มีความซับซ้อน และ ให้สถาปนิกสามารถควบคุมปริมาณแสงธรรมชาติภายในพื้นที่นิทรรศการ โดยการออกแบบ เปลอื กอาคารมีความยืดหยุ่นในการใช้งานที่ตอบสนองกับวัตถุจัดแสดงในพื้นที่ในแต่ละช่วงเวลาได้