Transect-rapport 2088: Een archeologisch bureauonderzoek. Maarssen, Buitenplaats Doornburgh. Gemeente Stichtse Vecht (UT).

<p>In februari 2019 is een archeologisch vooronderzoek uitgevoerd in een plangebied op het terrein van historische Buitenplaats Doornburgh in Maarssen (gemeente Stichtse Vecht). De aanleiding voor het onderzoek is het opstellen van een nieuw bestemmingsplan ten behoeve van de realisatie van nieuwbouw op het terrein. De precieze locatie van deze nieuwbouw is nog niet vastgesteld, vandaar dat het hele perceel onderzocht wordt in dit onderzoek. In het kader van de bestemmingsplanwijziging dient de archeologische verwachting voor het plangebied gespecificeerd te worden.</p><p>In het plangebied geldt in het bestemmingsplan “Rondom de Vecht” (2018) een dubbelbestemming Waarde Archeologie 1. Een archeologisch onderzoek is verplicht bij alle bodemingrepen. Gezien de omvang van het te wijzigen gebied is een herwaardering van de archeologische waarde van het terrein nodig. Dit onderzoek voorziet in die plicht en vindt plaats in de vorm van een bureauonderzoek.</p><p>Om de archeologische waarde van het plangebied te kunnen bepalen is gekozen voor een bureauonderzoek (BO). Het doel van het archeologisch bureauonderzoek is het specificeren van de archeologische verwachting. Dat wil zeggen het aan de hand van beschikbare en nieuwe informatie over de archeologie, cultuurhistorie, geomorfologie, bodemkunde en het grondgebruik definiëren van de kans dat binnen het plangebied sprake is van archeologische resten.</p><p>Op basis van het bureauonderzoek is er een hoge verwachting op het aantreffen van archeologische resten vanaf de IJzertijd tot en met de Nieuwe tijd op de oevers van de Vecht stroomrug. Bewoning op deze oevers in de omgeving van het plangebied is vanaf de Middeleeuwen bekend, maar vanaf de IJzertijd vormde de locatie een geschikte plek voor bewoning, vanwege de relatieve hoge en droge ligging, en dus kunnen archeologische resten uit deze periodes niet uitgesloten worden. Op basis van historisch kaartmateriaal kan worden afgeleid dat het plangebied vanaf de 17de eeuw deel heeft uitgemaakt van vier landgoederen. Deze zijn in de 18de eeuw samengevoegd tot één landgoed; Doornburgh. De gebouwen behorende bij de overige landgoederen zijn gesloopt en het hele gebied is omgevormd tot één landschapstuin. Er geldt voor het plangebied daarom een hoge verwachting op het aantreffen van resten van deze reeds gesloopte landgoederen, de bijgebouwen en de daaromheen gelegen tuinen (zie bijlage 7).</p>