คุณภาพการตายของผู้ป่วยระยะท้ายในโรงพยาบาลในเขตสุขภาพที่ 4 และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง

การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณภาพการตายของผู้ป่วยระยะท้าย ตามการรับรู้ของพยาบาล และ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพการตายของผู้ป่วยระยะท้าย ในโรงพยาบาลกับปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ประกอบไปด้วย ความรู้ในการดูแลแบบประคับประคองของพยาบาล การรับรู้บรรยากาศองค์กรของพยาบาลและการสื่อสารของพยาบาลในโรงพยาบาล เขตสุขภาพที่ 4 จำนวน 350 คน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง ตามเกณฑ์ที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วย 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบประเมินความรู้ในการดูแลแบบประคับประคองของพยาบาล 3) แบบประเมินการรับรู้บรรยากาศองค์กรของพยาบาล 4) แบบประเมินการปฏิบัติของพยาบาลวิชาชีพในการสื่อสารกับผู้ป่วยระยะท้าย และ 5) แบบประเมินคุณภาพการตาย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา สหสัมพันธ์ของเพียร์สันและสหสัมพันธ์อันดับของสเปียร์แมนผลการวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 97.1) มีช่วงอายุระหว่าง 31-40 ปี (ร้อยละ 40.8) มีประสบการณ์ในการดูแลผู้ป่วยระยะท้าย 1-5 รายต่อเดือน (ร้อยละ 61.1) เห็นปรากฎการณ์การตายของผู้ป่วยระยะท้ายในหอผู้ป่วย 1-5 รายต่อเดือน (ร้อยละ 64.6) เคยได้รับการอบรมเกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยระยะท้าย ร้อยละ 68.3 และโรงพยาบาลที่ปฏิบัติงานอยู่มีทีมสหวิชาชีพในการดูแลผู้ป่วยระยะท้าย ร้อยละ 78.3 คุณภาพการตายของผู้ป่วยระยะท้ายในโรงพยาบาลภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M= 89.72, S.D. =10.27) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านสถานที่และสิ่งแวดล้อมอยู่ในระดับสูง (M= 15.20,S.D.=2.80) ส่วนด้านร่างกาย ด้านสังคมและด้านจิตวิญญาณ (M= 23.41, S.D. = 2.26 ; M= 16.96, S.D. = 2.61 ; M = 16.08, S.D. = 3.04 ) อยู่ในระดับปานกลาง ด้านจิตใจอยู่ในระดับต่ำ (M=18.06, S.D.= 2.71) และพบว่าคุณภาพการตายของผู้ป่วยระยะท้ายในโรงพยาบาลมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความรู้ในการดูแลแบบประคับประคองของพยาบาลและการปฏิบัติของพยาบาลในการสื่อสารกับผู้ป่วยระยะท้ายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 (r = .127, r= .121) และพบว่า คุณภาพการตายของผู้ป่วยระยะท้ายในโรงพยาบาลไม่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้บรรยากาศองค์กรของพยาบาลผลการศึกษานี้สามารถนำไปพัฒนาสมรรถนะพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยระยะท้ายในโรงพยาบาลเพื่อให้มีคุณภาพการตายที่ดียิ่งขึ้น