การเปิดเผยข้อมูลความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์: กรณีศึกษากลุ่มธนาคารในประเทศไทย

งานวิจัยนี้ศึกษาการเปิดเผยข้อมูลความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ของกลุ่มธนาคารในประเทศไทย ทั้งมุมมองภาพรวมของอุตสาหกรรมธนาคาร และแยกกลุ่มธนาคารที่เป็นของภาครัฐกับภาคเอกชน ตามกรอบแนวคิดที่พัฒนาขึ้นจากแนวทางการเปิดเผยข้อมูลด้านระบบเทคโนโลยีสารสนเทศของธนาคารแห่งประเทศไทย จากการเก็บรวมรวมข้อมูลความเสี่ยงระบบเทคโนโลยีสารสนเทศและข้อมูลการสื่อสารที่มีการเปิดเผยไว้ในรายงานประจำปีของธนาคาร (แบบ 56-1) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 ถึง 2564 พบว่า การเปิดเผยความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ในภาพรวมของธนาคารมีทั้งสิ้น 7 ปัจจัยเสี่ยง ทั้งนี้ธนาคารในประเทศไทยเปิดเผยข้อมูลปัจจัยเสี่ยงตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดไว้อย่างเคร่งครัด เนื่องจากธนาคารเป็นธุรกิจที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศไทยที่มีความสำคัญเป็นอย่างมาก จึงให้ความสำคัญในการเปิดเผยข้อมูลความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์จากอดีตจนถึงปัจจุบัน ในช่วงแรกการเปิดเผยข้อมูลความเสี่ยงด้านความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์แยกเป็นภาครัฐ กับภาคเอกชนนั้นมีไม่มากนักจนกระทั่งหน่วยงานกำกับดูแล ได้แก่ ธนาคารแห่งประเทศไทย และตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยกำหนดให้ต้องเปิดเผย อันดับแรก คือการเปิดเผยความเสี่ยงในเรื่องการมีหน่วยงานกำกับดูแลด้านเทคโนโลยีสารเทศ รองลงมาได้แก่ การรักษาความมั่นคงปลอดภัยด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และ การบริหารความเสี่ยงด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และอันดับที่สามเป็นการตรวจสอบด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ