ทุเรียนและมนุษย์: ชีวะสังคมของการผลิตทุเรียนในจังหวัดนนทบุรี

วิทยานิพนธ์เรื่องนี้ศึกษาปฏิบัติการผลิตและการดำรงชีวิตในสวนทุเรียนนนท์ ผู้ศึกษาทำงานภาคสนามที่เทศบาลเมืองบางกร่าง อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี โดยใช้แนวคิดชีวะสังคม (the biosocial) และการทำพืชให้เชื่อง (domestication) เป็นหลัก ผู้ศึกษาเก็บข้อมูลด้วยวิธีการทางชาติพันธุ์วรรณนา ให้ความสำคัญกับการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วมและการปฏิบัติทางกายในการสำรวจภาคสนาม เพื่อทำความเข้าใจวิถีชีวิตของชาวสวนและสภาพแวดล้อมการเจริญเติบโตของทุเรียน วิทยานิพนธ์นี้แสดงให้เห็นถึงสภาพแวดล้อมโดยรวมของชุมชนการปลูกทุเรียนนนท์ รวมถึงการวิเคราะห์ความยุ่งเหยิงระหว่างผู้มีส่วนร่วมและอำนาจต่าง ๆ ในกระบวนผลิตนี้จากการศึกษาพบว่าผู้เข้าร่วมหลายสายพันธุ์ร่วมสร้างสภาพแวดล้อมและกฎการทำงานในสวน มนุษย์ดูแลทุเรียน ในขณะที่วิธีการใช้ชีวิตและตัวตนส่วนบุคคลของชาวสวนถูกกำหนดด้วยทุเรียน ส่วนทุเรียนใช้แรงงานของมนุษย์ รูปร่างและรสชาติของตนเองถูกเปลี่ยนไปด้วย ทุเรียนกับมนุษย์ล้วนถูกเชื่องด้วยจุดประสงค์ที่จะได้รับประโยชน์และการสืบพันธุ์ ร่วมกำหนดรูปแบบสภาพแวดล้อมท้องถิ่นที่เฉพาะเจาะจง อยู่ในกระบวนการวิวัฒนาการร่วมกัน นอกจากนี้ ผู้เขียนสังเกตถึงความเชื่อมโยงทางอารมณ์ระหว่างสายพันธุ์ มนุษย์ยังสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล รสนิยม อัตลักษณ์ทางการเมือง และวัฒนธรรมท้องถิ่นด้วยทุเรียน ทุเรียนกับมนุษย์จึงเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาภายใต้ภูมิหลังที่มีความไม่แน่นอนและปัจจัยชีวะสังคมกลมกลืนกัน