ผู้หญิงกับการสร้างนวนิยายชายรักชาย

งานวิจัยเรื่อง “ผู้หญิงกับการสร้างนวนิยายชายรักชาย” เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของการสื่อสารและกระบวนการสั่งสมทุนทางวัฒนธรรมผ่านผู้หญิง การแปลงทุนที่นำไปสู่การสร้างผลงานนวนิยายชายรักชาย และการขยับขยายทุนทางวัฒนธรรมไปสู่ทุนด้านอื่น ๆ เพื่อนำไปสู่อาชีพนักเขียน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก (In-depth Interview) ผ่านผู้หญิงที่เขียนนวนิยายชายรักชายสองกลุ่ม คือ กลุ่มที่เป็นมืออาชีพ และมือสมัครเล่น ร่วมกับการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) นวนิยายชายรักชายของกลุ่มตัวอย่างดังกล่าว โดยใช้แนวคิดสำคัญในเรื่องทุนทางวัฒนธรรม (Culture Capital) ของปิแอร์ บูร์ดิเยอ (Pierre Bourdieu) ที่มองว่า บุคคลสามารถสั่งสมทุนความรู้ ความสามารถด้านต่าง ๆ เพื่อนำไปสู่การเพิ่มพูนมูลค่าด้านอื่น ๆ คือ ทุนทางวัฒนธรรม ทุนทางเศรษฐกิจ ทุนทางสัญลักษณ์ และทุนทางสังคม ผ่านแวดวง (Field) ด้านการเขียนนวนิยายชายรักชาย ผลการศึกษาของงานวิจัยชิ้นนี้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเด็น ดังนี้1. กระบวนการสร้างนักเขียนนวนิยายชายรักชายเกิดจากการหล่อหลอม และสั่งสมทุนทางวัฒนธรรม ไม่ใช่ความสามารถที่มีมาแต่กำเนิด (being) แต่ต้องอาศัยการสั่งสมอย่างต่อเนื่อง เพื่อกลายมาเป็น (Becoming) ซึ่งผู้หญิงเหล่านี้เรียนรู้ผ่านสิ่งแวดล้อม สังคม การเรียน การอ่าน และการเขียนมาตั้งแต่เด็ก จนกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย โดยที่ไม่รู้ตัวว่าสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านมาล้วนแล้วแต่เป็นทุนที่สั่งสมเอาไว้ และนำไปสู่การเพิ่มพูนมูลค่าในด้านอื่น ๆ ซึ่งการสั่งสมทุนทางวัฒนธรรมนี้เองที่เป็นการทลายกำแพงในเรื่องของเพศลงได้ กล่าวคือ ผู้หญิงที่อยู่วงนอกของแวดวงชายรักชาย สามารถเข้าไปสู่แวดวงนวนิยายชายรักชายได้ ด้วยการสั่งสมทุนความรู้ และความสามารถทางวัฒนธรรม จนสามารถสร้างนวนิยายชายรักชายได้ 2. ผู้หญิงที่เขียนนวนิยายชายรักชายแบบมืออาชีพและมือสมัครเล่น มีความแตกต่าง ในเรื่องของประสบการณ์ทั้งการเขียน และระยะเวลาการเข้าสู่แวดวงนวนิยายชายรักชาย กล่าวคือ กลุ่มมืออาชีพรู้จักการใช้โซเชียลมีเดียให้เกิดประโยชน์ ซึ่งไม่ใช่เพียงการสร้างชื่อกับนวนิยายเรื่องใดเรื่องหนึ่งเท่านั้น แต่หมายรวมถึงชื่อนามปากกา ก่อให้เกิดความภักดีของคนอ่านที่มีต่อนักเขียน นำไปสู่การขยับขยายทุนทั้งด้านเศรษฐกิจ ทุนทางสัญลักษณ์ และทุนทางสังคม ในขณะที่กลุ่มมือสมัครเล่นยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น ประสบการณ์ที่แตกต่างกันจึงส่งผลต่อความสามารถในการขยายทุนของผู้หญิงทั้งสองกลุ่ม3. ผู้หญิงที่เขียนนวนิยายชายรักชายมีการต่อสู้เพื่อได้มาซึ่งอำนาจและการต่อรองในหลายระดับ อันได้แก่ ระดับโครงสร้างที่ต้องการต่อสู้กับระบบชายเป็นใหญ่ของสังคมไทยที่ฝังรากลึก ผ่านการควบคุมตัวละครชายรักชายผ่านผลงาน ระดับสื่อที่ต้องการพื้นที่และเวทีในการนำเสนอผลงานในวงกว้างมากขึ้น ในระดับเนื้อหาที่ต้องการนำเสนอผลงานที่เกี่ยวกับชายรักชายที่มีความหลากหลายมากยิ่งขึ้น ไม่ใช่เพียงด้านใดด้านหนึ่ง ในระดับการบริหารจัดการที่ผู้หญิงเหล่านี้ต้องการอำนาจในการต่อรองกับโรงพิมพ์/ สำนักพิมพ์ รวมทั้งการออกงานหนังสือต่าง ๆ โดยสามารถมีปากเสียง และต่อรองผลได้ผลเสียได้มากขึ้น และในระดับครอบครัวที่ต้องการต่อรองกับครอบครัวในการดำรงอาชีพนักเขียนนิยายต่อไป