การเปรียบเทียบวิธีการตรวจวัดสารฟอร์มัลดีไฮด์ในอากาศ สำหรับการประเมินความเสี่ยงสุขภาพของพนักงานกายวิภาคศาสตร์

การศึกษาวิจัยเรื่อง “การเปรียบเทียบวิธีการตรวจวัดสารฟอร์มัลดีไฮด์ในอากาศสำหรับการประเมินความเสี่ยงสุขภาพของพนักงานกายวิภาคศาสตร์” มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของการตรวจวัดฟอร์มัลดีไฮด์โดยใช้หลอดเก็บตัวอย่างอากาศ (NIOSH 2541) และเครื่องมืออ่านค่าโดยตรง Gasmet (NIOSH 3800) และประเมินความเสี่ยงสุขภาพจากการรับสัมผัสสารฟอร์มัลดีไฮด์ของพนักงานกายวิภาคศาสตร์ที่ปฏิบัติงานภายในห้องปฏิบัติการกายวิภาคศาสตร์คณะแพทยศาสตร์ และเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยที่เกี่ยวข้องต่อคุณภาพอากาศ โดยตรวจวัดความเข้มข้นของสารฟอร์มัลดีไฮด์ 2 วิธี ทั้ง 4 กระบวนการทำงานของพนักงานกายวิภาคศาสตร์ แบบจำลองสถานการณ์มอนติคาร์โลถูกนำมาใช้ทำนายความเข้มข้นของสารฟอร์มัลดีไฮด์ในการตรวจวัดจากเครื่องมืออ่านค่าโดยตรง ผลการศึกษาพบว่า TLV-TWA มีค่า 0.04 - 5.26 ppm โดยความเข้มข้นของสารฟอร์มัลดีไฮด์ที่ตรวจวัดจาก 2 วิธีมีความสอดคล้องกันในระดับดีเยี่ยม (ICC = 0.939) และมีความเที่ยงในการตรวจวัดสูง (%CV < 5%) ความเข้มข้นสารฟอร์มัลดีไฮด์จากวิธีมาตรฐานและการใช้เครื่องมืออ่านค่าโดยตรงไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสถิติ (p-value = 0.285) อุณหภูมิ และความชื้นสัมพัทธ์มีความสัมพันธ์กับความเข้มข้นฟอร์มัลดีไฮด์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value = 0.031 p-value = 0.024) โดยมีความสัมพันธ์กันอย่างมากในทิศทางเดียวกัน ผลการประเมินความเสี่ยงต่อสุขภาพพบว่า พนักงานกายวิภาคศาสตร์ทุกคนมีความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งจากการรับสัมผัสสารฟอร์มัลดีไฮด์ (CR) มีค่าอยู่ในช่วง 0.00004 - 0.000539 ซึ่งอยู่ในระดับ ที่ไม่สามารถยอมรับได้ และความเสี่ยงในการได้รับผลกระทบสุขภาพในลักษณะอื่น ๆ ที่ไม่ใช่มะเร็งจากการรับสัมผัสสารฟอร์มัลดีไฮด์ (HQ) มีค่าอยู่ในช่วง 0.08 - 11.85 ซึ่งมีเพียงกระบวนการที่ 2 ยกร่างอาจารย์ใหญ่ขึ้นจากถังดอง มีระดับความเสี่ยงอยู่ในระดับที่สามารถยอมรับได้ จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องมีการจัดการปรับปรุงสภาพแวดล้อมในการทำงานต่อไปเพื่อลดความเข้มข้นของสารฟอร์มัลดีไฮด์ในอากาศเพื่อเป็นการปกป้องและรักษาสุขภาพของพนักงานกายวิภาคศาสตร์