Arnhem, Weerdjesstraat 94-102

<p>ADC ArcheoProjecten heeft een Archeologische Opgraving<br>uitgevoerd binnen het plangebied Weerdjesstraat 94-102, in het kader van de bouw van tijdelijke<br>behuizing. Tijdens een archeologische waarneming op de locatie is aangetoond dat er zich in het<br>plangebied Weerdjesstraat archeologische waarden bevonden.<br>Op historisch kaartmateriaal is te zien dat binnen het plangebied een huizenblok is gebouwd rond<br>het midden van de 19e eeuw. Tot ver in de 20e eeuw is in de binnentuin van het blok de bebouwing<br>steeds verder uitgebreid. Vóór deze tijd maakte het plangebied deel uit van stadstuinen, waarlangs<br>een restant van de laatmiddeleeuwse stadsgracht stroomde. In de stadstuinen waren enkele<br>schuren en tuinhuizen aanwezig. De stadsgracht/sloot heeft aan de noordzijde van het plangebied<br>gelegen.<br>Deze gracht/sloot is opgevuld met verschillende vullingslagen, bij het bouwrijp maken van gebied.<br>De oudste resten binnen het plangebied zijn mogelijk afkomstig van een schuur in de stadstuinen.<br>Deze dateert waarschijnlijk in de 18e eeuw of in de eerste helft van de 19e eeuw. Van het bouwblok<br>uit het midden van de 19e eeuw zijn kelders teruggevonden van vier huizen. Deze huizen hadden<br>ieder een eigen achtererf aan de achterzijde van het huis. Bij ieder huis hoorde één of meerdere<br>beerputten. Waarschijnlijk bij de aanleg van een nieuw riool, zijn deze beerputten met elkaar en<br>met het riool verbonden door middel van goten. In het begin van de 20e eeuw is er waarschijnlijk<br>sprake van zeven (delen van) huizen. De achtererven werden deels bebouwd. Een nieuwe reeks<br>beerputten werd aangelegd. Op in ieder geval één achtererf en een kelder werd steenkool voor de<br>kolenkachel opgeslagen.<br>De beerputinhouden zijn integraal gezeefd. Een selectie van het vondstmateriaal is uitgewerkt. Alle<br>voorwerpen van bewerkt been en metaal zijn gedetermineerd. Een deel van het metaal is<br>geconserveerd. Van het aardewerk is een selectie bekeken: de vondsten uit twee beerputten.<br>Verder is er archeobotanisch en archeozoölogisch onderzoek verricht op het materiaal uit deze<br>twee beerputten: de putten met de kortste looptijd. Hieruit komt een vrij gemiddeld welvaartsniveau<br>van de bewoners naar voren. Ook blijkt dat op in ieder geval één van de erven aan het einde van<br>de 19e eeuw voorwerpen gemaakt zijn uit dierlijk bot, gewei en mogelijk uit ivoor.<br>Tabel 1.</p>