Replication Data for: Transect-rapport 3714: Een Opgraving, variant Archeologische Begeleiding

In het plangebied zijn twee werkputten aangelegd die in oppervlakte ongeveer gelijk zijn aan de vorm van het toekomstige bouwvlak van de woning en stal (onderzoeksgebied; 390 m2). Tijdens het archeologisch onderzoek zijn in het onderzoeksgebied baksteenconstructies (muren, een vloer en een poer) en grondsporen zijn aangetroffen. De grondsporen bestaan uit paalsporen, (water) kuilen en een greppel en zijn aangetroffen in de top van het dekzand (C-horizont) op circa 140 cm -Mv (1,0-1,6 m + NAP). Uit verschillende grondsporen is vondstmateriaal verzameld bestaande vooral uit keramiek. Op basis van dit vondstmateriaal dateren de grondsporen waarschijnlijk uit de Late Middeleeuwen tot Midden Nieuwe tijd. De precieze context van de grondsporen is onbekend, de paalsporen vormen geen duidelijke structuren in de vorm een huisplattegrond of bijgebouw en de aangetroffen (water) kuilen en de greppel zullen waarschijnlijk samen hangen met het gebruik van het plangebied als bouwland, dit is op basis van de kleine oppervlakte van de werkputten en het gebrek aan duidelijk context niet met zekerheid te zeggen. De aangetroffen baksteenconstructies zijn aangetroffen in de top van het ophoogpakket op circa 40 cm -Mv (2,0 m + NAP). Vanwege de stratigrafisch ligging en de aanwezigheid van verschillende dateerbare grondsporen onder de baksteenconstructies is het vermoeden dat de muren, de vloer en de poer waarschijnlijk dateren uit de Midden tot Late Nieuwe tijd en samen hangen met de bebouwing die vanaf 1811-1823 tot 2013 in het plangebied heeft gestaan. Op de historische kaart uit 1620 is in het plangebied mogelijk ook bebouwing zichtbaar, echter is op basis van dit onderzoek het vermoeden dat toentertijd het plangebied nog onbebouwd was. Onder de baksteenconstructies zijn namelijk nog archeologische grondsporen en lagen uit de periode Late Middeleeuwen tot Midden Nieuwe tijd aangetroffen. De archeologische opgravingen heeft de hoge verwachting op bewoningresten uit de Late Middeleeuwen tot Nieuw tijd uit het Programma van Eisen bevestigd. Het verwachte erf van de kaart uit 1620 is tijdens dit onderzoek niet aangetroffen. Het perceel was toen waarschijnlijk nog in gebruik
als bouwland door de aangrenzende bewoning. Pas later is het in gebruik geraakt voor bewoning en is de boerderij gebouwd.