Archeologische begeleiding in de tuin achter Gouw 7

<p>Naar aanleiding van de aanleg van een bouwput ten behoeve van de nieuwbouw aan de westzijde van de tuin van Gouw 7 is er een archeologische begeleiding uitgevoerd. De eerste plannen tot nieuwbouw dateren reeds uit 2008. Op 22 maart 2010 is geadviseerd tot een archeologische begeleiding omdat aangegeven is dat de bouwput maximaal 40 cm diep zou worden en dit een geringe verstoring van de archeologische waarden zou betekenen. Daarna zijn de plannen stil komen te liggen. In 2017 is een nieuwe bouwaanvraag ingediend. Op 19 juli 2017 is een nieuw archeologisch advies in een Archeologische Quickscan opgesteld. Hierin is vastgesteld dat het plangebied een hoge archeologische waarde heeft en dat het bouwplan een verstoring van deze waarden veroorzaakt. In het bouwplan werd uitgegaan van ontgraven van de volledige bouwput tot 70 cm onder maaiveld. Geadviseerd is daarom tot een archeologische opgraving. Het bouwplan is vervolgens aangepast tot een ontgravingsdiepte van 30 cm onder maaiveld en ter plekke van de vorstranden tot 70 cm onder maaiveld. Dit bouwplan betekent een geringe verstoring van de archeologische waarden en het advies is aangepast tot een archeologische begeleiding onder protocol opgraven tijdens de aanleg van de bouwput inclusief vorstranden.<br>Wanneer voor het eerst gebouwen op de locatie zijn neergezet, valt niet te zeggen aangezien de sporen van de bebouwing dieper liggen dan de aangelegde bouwput. Aannemelijk is dat deze uit de 16de eeuw dateren. De aangetroffen resten dateren vanaf de 17de eeuw en hebben behoord bij drie kleine gebouwen. De functie van de gebouwen blijkt niet uit het onderzoek. De aanwezigheid van een voorraadkelder bij één van de gebouwen duidt op een woonfunctie. Over de constructie en indeling valt weinig zinnigs te zeggen. Het geringe formaat wijst op éénkamerwoningen. Twee panden zijn gesloopt voor 1823 aangezien ze ontbreken op de oudste kadastrale kaart; het derde pand is gesloopt in 1842. <br>Tussen de vondsten bevinden zich diverse scherven van archeologisch zeldzame stukken, zoals een schotel uit de porseleinfabriek van Höchst (1753-1796), een kom van Worcester porselein met drukdecor (1760-1780), een lekschaal van industrieel wit aardewerk uit Septfontaines in Luxemburg (1780-1810), een kopje van dipped ware uit Engeland (1780-1800) en een bloempot van caneware met een op de draaibank aangebrachte versiering uit Engeland (1790-1810). Deze voorwerpen hoorden tot het duurste segment keramiek en zien we als bodemvondst zelden. We mogen aannemen dat ze afkomstig zijn van de bewoners van Gouw 7. Mogelijk kunnen we ze toeschrijven aan Thimon Velius Baert die de eigenaar van het pand eind 18de en begin 19de eeuw was. Het is echter waarschijnlijk dat ze achterin de tuin zijn beland toen de huizen waren afgebroken en dat is pas halverwege de 19de eeuw, toen het pand inmiddels andere eigenaren kende.</p>