archeologische begeleiding Oudegracht 163 Utrecht 2017

<p>In juni 2017 is door de afdeling Erfgoed van de gemeente Utrecht een archeologische begeleiding uitgevoerd in het pand Oudegracht 163. Er werd grond ontgraven voor een nieuwe kelder met een oppervlakte van 36,6 m2 en een diepte van 2,20 m+NAP (3,0 meter onder maaiveld van de aangrenzende straat). De te graven kelder bevond zich achterin het pand, halverwege de Oudegracht en de Steenweg.</p><p>Tijdens het uitgraven van de kelder bleek de bodem bij sloop- en bouwwerkzaamheden aan het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw verstoord te zijn tot hoogtes variërend van 3,4 tot 2,7 m+NAP. Aan de westkant van de ontgraving waren tussen 3,4 en 3,15 m+NAP de resten van een kelder bewaard, bestaande uit een vloer van plavuizen en een aangrenzend kelderfundament aan de oostkant.</p><p>Op een dieper niveau in het volgend vlak (rond 2,65 m+NAP) bevond zich een ophogingslaag uit vermoedelijk de twaalfde eeuw. Deze laag werd doorsneden door een greppel (vermoedelijk twaalfde eeuw), een grote kuil (laat middeleeuws?), postmiddeleeuwse kuilen en het fundament van de scheidingsmuur tussen twee kleine huisjes die hier tot 1893 stonden. Aan de oostkant van de werkput bevonden zich op dit niveau ook de hoogste bewaarde kloostermoppen van een dertiende-eeuwse funderingspoer. Dit was de fundering van het zogenaamde ‘Schoonhuis’, een groot openbaar gebouw (72x10 meter) waarin het stadsbestuur en de oudermannen van de gilden tot 1537 gehuisvest waren. In het laatste vlak rond 2,20 m+NAP kon de dertiende-eeuwse poer verder gedocumenteerd worden en kon de onderkant ervan worden vastgesteld op 1,82 m+NAP. De overige sporen op dit niveau waren grotendeels al in het vlak erboven gezien.</p><p>Onafhankelijk van de ontgraving is een 7,5 meter lang stuk van de tegenoverliggende zijgevel gedocumenteerd. Achter een ingestorte moderne klampmuur was de bovenkant van het fundament met twee funderingsbogen tevoorschijn gekomen. Het metselwerk was in (soms zeer slordig) Vlaams verband uitgevoerd. Afgaand op de bovenkant van de funderingsbogen kon het maaiveld tijdens de bouw van het Schoonhuis (tweede helft dertiende eeuw) bepaald worden op circa 4,6 m+NAP.</p><p>Tijdens de begeleiding is slechts een zeer geringe hoeveelheid vondsten aangetroffen. Het betrof negen aardewerkscherven, 4 fragmenten dierlijk bot en een brok zandsteen.</p>