Verslag van het documenteren van de funderingen van molen de Meerkoet in het Kralingse Bos in Rotterdam, vindplaats 06-47.

<p>De aanleiding betreft een melding van de boswachter dat in het Kralingse Bos illegaal een groot gat is gegraven om oud muurwerk van een molen bloot te leggen. Besloten werd om het muurwerk door BOOR te documenteren. Vervolgens zal de kuil weer dicht gegooid worden. De locatie ligt ongeveer 25 meter ten noordoosten van de kruising Paddenpad en Wolvenvallei. Het gat (circa 8 bij 8 meter en maximaal 150 cm diep) kan voor mensen namelijk een gevaar vormen. Ook vormt de uitgeworpen grond een extra belasting op de wortels van enkele omliggende bomen.</p><p>Op dinsdagochtend 8 september om 8 uur hebben Ruud van Dijk en Gilbert Kempenaar (beide BOOR, beide senior veldtechnicus) zich gemeld bij de boswachter bij de werf aan de Prinses Beatrixlaan nummer 3. Hierna zijn we naar de locatie gebracht en vervolgens hebben we de sporen ingemeten. Om circa 9 uur hebben twee landmeters de omtrek (binnen- en buitenhoeken van het circa 8 bij 8 meter grote gebouw) ingemeten met de Total Station. Vanwege de vele bomen was een meting met de GPS niet mogelijk. Ook in verband met het aanwezig zijn in de ondergrond van dit ‘obstakel’ (i.v.m. het eventueel leggen van kabels en leidingen) moest deze fundering ingemeten worden.</p><p>Het inmeten van het muurwerk ging voorspoedig. Ter plaatse van twee bomen binnen het vierkant was er weinig grond verwijderd, waardoor enkele zaken niet helemaal duidelijk zijn geworden. Ook is niets bekend over de onderkant van de fundering. Dieper dan anderhalf meter is niets gedocumenteerd. Of de fundering bijvoorbeeld uit houten delen bestaat is dan ook niet bekend. Iets voor de middag is het onderzoek afgerond, de gehele uitwerking heeft voorts nog ongeveer een dag in beslag genomen.</p><p>Muurwerk<br>De vierkante fundering met een dikte van 35 cm meet ongeveer 8,25 x 8,4 meter. In het midden van alle vier de zijden zit een uitsparing van ongeveer een meter breed. Of dit doorgangen waren is niet bekend. Op 1 van de 2 foto’s van kort voor de brand in 1932 zien we inderdaad aan 2 zijden een ‘doorgang’ in het midden van de fundering . Van de tegenoverliggende zijde is het niet bekend, maar wel aannemelijk. De tweede foto die iets later is genomen laat duidelijk zien dat het terrein ter plaatse ruim 2 meter is opgehoogd zodat de openingen net onder het nieuwe maaiveld zijn verdwenen. Binnen het vierkant ligt aan de oostkant parallel aan de oostmuur een 45 cm brede muurfundering van circa 3 meter lengte met daaronder twee ronde funderingen. De kopse uiteinden van deze iets dikkere muur eindigt op een vreemde manier, wat enigszins lijkt op een vallende tand. De bovenste ronde structuur met een kleine diameter van 113 cm is waarschijnlijk van natuursteen, mogelijk een oude kantsteen. De dikte hiervan is 16 cm. De onderste met diameter van circa 2,5 m is aan de bovenzijde afgedekt met een ijzeren plaat van 2,5 cm (info Rob Batenburg). Het soort baksteen van deze is moeilijk te bestuderen, mede vanwege de afwerking van iets. De minimale diepte van deze is 32 cm, dan wordt een soort van vertanding ‘gevoeld’ met de prikstok. Het vierkante muurwerk (met in alle hoeken een ijzeren schoor/stempel, ter hoogte van het huidige maaiveld) en het stuk muur op de ronde structuren dateren hoogst waarschijnlijk uit circa 1932, ten tijde van de herbouw en/of opvijzelen van de molen. De harde baksteen is machinaal gefabriceerd en meet 21,5 x 10 cm. De zuidzijde, met name de zuidwesthoek is ongeveer 10 a 15 cm verzakt. Ook in de noordoosthoek van de vierkante fundering zit een flinke scheur in de muur van ongeveer 5 cm. De oorzaak van al deze verzakkingen is onbekend. Ook is onbekend wanneer dit is gebeurt: tijdens de bouw of pas veel later. Mogelijk zijn de wortels van enkele grote bomen mede van invloed geweest.</p>