Prehistorische resten en een middeleeuwse landweer op bedrijventerrein Rode Beek

Archol bv heeft in opdracht van de Gemeente Onderbanken in de kader van de realisatie van bedrijventerrein Rode Beek te Schinveld een archeologisch inventariserend proefsleuvenonderzoek uitgevoerd in september 2012. Het plangebied is gelegen in het Zuid-Limburgse lössgebied op de oostelijke flank van een rug ingeklemd tussen de Merkelbeek en Rode Beek. Op een terrein van 1,25 hectare groot heeft het onderzoek een drietal sites aan het licht gebracht, die ruimtelijk gezien sterk overlappen. Schuin over het terrein heeft een landweer gelopen, die ergens tussen 1150-1325 na Chr. gedateerd kan worden. Dit is een opmerkelijk vroege datering voor dit type structuur en mogelijk houdt dit verdedigingswerk verband met nabij gelegen motte Vossenberg’. Gezien de hoge inhoudelijke kwaliteit is deze site is als behoudenswaardig gewaardeerd.De tweede site bestaat uit een cluster nederzettingssporen die vanaf de late bronstijd tot in de vroeg Romeinse tijd dateren. Op basis van de proefsleuven zijn geen structuren herkend.De gemiddelde dichtheid aan sporen suggereert dat het nederzettingsterrein vermoedelijk niet continue bewoond is geweest gedurende deze periode. In hoeverre de Romeinse component in verband gebracht kan met een naburig gelegen villa terrein en grafveld is op basis van het geringe vondmateriaal moeilijk vast te stellen. De kans dat de randzone van het villa terrein en grafveld binnen het zuidelijk deel van het plangebied ligt is echter hoog.Ook deze tweede site is als behoudenswaardig gewaardeerd op basis van boven gemiddelde fysieke en inhoudelijke kwaliteit.Tenslotte is ook een aanzienlijke hoeveelheid vuurstenen artefacten aangetroffen. Deze kunnen gedateerd worden in het midden-neolithicum A en vertegenwoordigen de overblijfselen van vuursteenbewerkingsactiviteiten ter plaatse. Hoewel veel van dit materiaal aan de bewerking van een knol worden toegeschreven, waarbij ook nog stukken aan elkaar pasten, ligt het meeste vuursteen niet meer in-situ, maar is juist de verhoogde dichtheid aan vondsten te vinden in een boomval. Deze magere conservering neemt echter niet weg dat de informatiewaarde als hoog ingeschat kan worden en dit maakt deze derde site onderzoekswaardig.