ข้อเสนอแนะทางนโยบายการป้องกันการเกิดอุบัติเหตุในที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุ

ในปี พ.ศ. 2564 ประเทศไทยได้เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุโดยสมบูรณ์ (Aged society) โดยมีสัดส่วนประชากรสูงอายุ 60 ปีขึ้นไป คิดเป็นร้อยละ 20 ของประชากรทั้งประเทศซึ่งสวนทางกับอัตราการเกิด โดยคาดการณ์ว่าประเทศไทยจะก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุระดับสุดยอด ในปี พ.ศ. 2574 การเพิ่มขึ้นของจำนวนผู้สูงอายุทำให้รัฐบาลต้องเผชิญกับประเด็นท้าทายในการดำเนินนโยบาย ทั้งด้านสุขภาพที่ผู้สูงอายุมีแนวโน้มเจ็บป่วยและทุพพลภาพมากขึ้นตามอายุ ด้านที่อยู่อาศัยที่ไม่เหมาะสมปลอดภัยต่อผู้สูงอายุ รวมถึงด้านรายได้ ซึ่งมีข้อมูลที่น่าสนใจจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเกี่ยวกับสถานะทางการเงินหลังเกษียณที่ผู้สูงอายุร้อยละ 31 ไม่มีเงินออมไว้ใช้หลังเกษียณ และร้อยละ 53 ของผู้สูงอายุมีเงินออมไม่ถึง 200,000 บาท อีกทั้งงบประมาณในการจัดสวัสดิการของรัฐที่มีอยู่อย่างจำกัด ดังนั้น รัฐบาลจึงส่งเสริมให้ผู้สูงอายุสามารถพึ่งพาตนเองได้ ทั้งขยายการเกษียณอายุ การส่งเสริมแนวคิดพฤฒพลัง รวมถึงนโยบายการจ้างงานผู้สูงอายุ แต่นโยบายและแนวทางทั้งหมดจะต้องชะงักหยุดลงหากเพียงแค่ผู้สูงอายุพลัดตกหกล้ม กลายเป็นผู้ที่ต้องอยู่ในภาวะพึ่งพิง พิการ ติดเตียง หรือร้ายแรงที่สุดคือเสียชีวิต เช่นนั้นการป้องกันที่ดีที่สุด คือ จัดการความเสี่ยงที่จะก่อให้เกิดอุบัติเหตุพลัดตกหกล้ม ซึ่งปัจจัยที่เกี่ยวข้องประกอบด้วยปัจจัยภายใน หมายถึง ความแข็งแรงของสุขภาพร่างกายของตัวผู้สูงอายุเอง กับปัจจัยภายนอก ซึ่งก็คือสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยที่ต้องมีความเหมาะสมปลอดภัย ซึ่งผู้วิจัยสนใจศึกษาปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยที่มีผลต่อการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ โดยมุ่งเน้นที่ตัวกฎหมาย นโยบาย และการดำเนินงานภาครัฐดังนั้น ผู้วิจัยจึงกำหนดหัวข้อการศึกษาค้นคว้าอิสระ ข้อเสนอแนะทางนโยบาย การป้องกันการเกิดอุบัติเหตุในที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุ โดยมุ่งศึกษาแนวทาง นโยบาย ข้อกฎหมาย และโครงการที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันการเกิดอุบัติเหตุในที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุ โดยเลือกศึกษาหน่วยงาน กรมกิจการผู้สูงอายุเปรียบเทียบกับนโยบายและการดำเนินงานของการต่างประเทศ เพื่อหาจุดเด่นและจุดที่ควรปรับปรุงนำมาทำเป็นข้อเสนอแนะทางนโยบาย โดยใช้วิธีการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพจากเอกสารงานวิจัย วารสาร กฎหมายทั้งในและต่างประเทศ รวมถึงการสัมภาษณ์กลุ่มตัวอย่าง จากการศึกษาพบว่าในกลุ่มสหภาพยุโรป สหรัฐอเมริกา และกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วในเอเชียได้แก่ สาธารณรัฐเกาหลีใต้ และประเทศญี่ปุ่น ต่างมีนโยบายและมาตรการทางกฎหมายในการในการบริหารจัดการที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุและการป้องกันการเกิดอุบัติเหตุในที่อยู่อาศัยของผู้สูงอายุ โดยกำหนดเป็นนโยบายพื้นฐานของรัฐโดยให้อำนาจการบริหารจัดการแก่ท้องถิ่นเป็นฝ่ายดูแลและสนับสุนนในกิจกรรมและโครงการที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้สูงอายุ