Natuurinrichting langs oevers en uiterwaard brede locaties langs de Maas: deelgebied Crèvecoeur in 's-Hertogenbosch, gemeente 's-Hertogenbosch; archeologisch vooronderzoek: een proefsleuvenonderzoek

<p>In opdracht van Martens en Van Oord bv. heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau in maart 2015 een inventariserend veldonderzoek in de vorm van proefsleuven uitgevoerd in verband met oeververlagingen langs de Maas en Oude Dieze in de gemeente ‘s-Hertogenbosch.</p><p>Het onderzoeksgebied is onderzocht door middel van enkele proefsleuven, waarvan de locatie mede is bepaald op basis van een magnetometeronderzoek, dat is uitgevoerd ten behoeve van een explosievenonderzoek. Op basis van het magnetometeronderzoek zijn enkele locatie met afwijkende metingen geselecteerd voor het graven van proefsleuven. Op basis van het vooronderzoek werden hier namelijk veldbrandovens verwacht, die – naast explosieven – met een magnetometer opgespoord kunnen worden.</p><p>Het onderzoek heeft aangetoond dat er oeverafzettingen aanwezig zijn. In de oeverafzettingen heeft geen bodemvorming plaatsgevonden, waardoor de bodem als een ooivaaggrond geclassificeerd kan worden. Dat er nog geen bodemvorming heeft plaatsgevonden, is een indicatie dat de oeverafzettingen nog relatief jong zijn. Deze dateren vermoedelijk in de Nieuwe tijd. Aanwijzingen daarvoor vormen lagen met baksteenpuin uit 15e eeuw of iets jonger, die zijn ingebed in de C-horizont. Nadat het puin gedumpt is, ging de vorming van de oeverafzettingen verder en werden deze met lichtgrijs zand afgedekt.</p><p>De puinlagen zijn in twee soorten op te splitsen: afval van steenovens en bouwpuin. Het bouwpuin is direct langs de Oude Dieze aangetroffen en werd in de Nieuwe tijd aangebracht, mogelijk om de oevers te versterken. Verder in het midden van plangebied komen puinlagen met ongebruikt baksteen, baksteengruis en verbrande leem voor. Het feit dat het puin ongebruikt is, vormt een aanwijzing dat het om baksteenafval gaat. Mogelijk kan het afval in verband worden gebracht met fort Crèvecoeur enkele honderden meters oostelijk van het plangebied. Het fort, dat uit de 16e eeuw stamt, was deels bebouwd. In 2014 is op het fort een deel van een steenoven aangetroffen. Mogelijk lagen op en rondom het fort meerdere ovens die de bakstenen voor de gebouwen geleverd hebben. Het afval van deze ovens werd buiten het fort gebracht waar het niet tot last was. Binnen het plangebied zijn echter geen ovens aanwezig. De afwijkende metingen van het magnetometeronderzoek bleken de puinlagen te zijn.</p><p>Op basis van het uitgevoerde onderzoek stelt RAAP Archeologisch Advies dat er geen sprake is van een behoudenswaardige vindplaats. RAAP ziet daarom geen restricties ten aanzien van de verdere planvorming.</p>