Budel, Duitse school. Inventariserend Veldonderzoek (IVO) door middel van proefsleuven

<p>Tijdens het inventariserende veldonderzoek (IVO) door middel van proefsleuven zijn archeologische resten gevonden uit de Romeinse Tijd. De archeologische sporen in het plangebied worden grotendeels afgedekt door een esdek en zijn daar door goed bewaard gebleven. Dit esdek is alleen verstoord ter plaatse van de voormalige Duitse school, diepere archeologische sporen zijn hier echter nog wel aanwezig. In het esdek zelf is een geringe hoeveel vondstmateriaal gedaan. Op basis hiervan kan het ontstaan van het esdek gedateerd worden in de Late Middeleeuwen of Vroeg Moderne Tijd.<br>De archeologische resten dateren over het algemeen uit de 1e tot en met de 3e eeuw en mogelijk ook uit de 4e en 5e eeuw. Bij het archeologische onderzoek zijn er geen archeologische overblijfselen uit de periode Neolithicum – Middeleeuwen aangetroffen. De overblijfselen bestaan uit paalsporen en kuilen. Waterputten zijn tijdens het IVO niet aangetroffen. Het is dan ook niet mogelijk om uitspraken te doen over de constructiewijzen, de vulling en de samenstelling van botanisch materiaal. Het is echter aannemelijk dat deze zich nog wel bevinden op de onderzoekslocatie. Analoog aan soortgelijke nederzettingsterreinen op de zandgronden is te verwachten dat botanisch materiaal hier goed bewaard is gebleven.<br>Het overgrote deel van het vondstmateriaal bestaat uit aardewerk uit de Romeinse Tijd: 80,1 procent bestaat uit Romeins import aardewerk, het overige aardwerk bestaat uit lokaal handgevormd aardewerk.<br>De archeologische resten behoren tot een Inheemromeinse nederzetting en uit de sporen konden acht structuren worden gereconstrueerd. Het gaat om vier relatief grote gebouwen, mogelijk boerderijen en vijf spiekers. De exacte begrenzing van de vindplaats kon tijdens het onderzoek niet worden vastgesteld, omdat deze vermoedelijk buiten het plangebied is gelegen. Wel kan gesteld worden dat er in het noordwesten van de onderzoekslocatie relatief weinig sporen zijn aangetroffen. Dit kan er op duiden dat de gebouwen waren geconcentreerd rond een plein of binnenplaats.<br>De wat grotere gebouwstructuren (structuur 1 t/m 3) bevinden zich in het zuidwesten van het onderzoeksgebied en de kleinere spiekers in het noordoosten. De spiekers, die als bijgebouwen gezien moeten worden zullen zich aan de rand van de nederzetting of erf hebben bevonden. Over het zuidwestelijke deel van het plangebied kunnen geen uitspraken worden gedaan, hier was geen proefsleuf gepland. Aangezien de sporen zich in één vlak bevinden is er geen sprake van verticale spreiding van archeologische resten.<br>Er is mogelijk sprake van twee bewoningsfasen. Dit blijkt uit de afwijkende oriëntering en datering van structuur 1 in het zuidwesten van het onderzoeksgebied. Deze mogelijk in de 4e of 5e eeuw te dateren, terwijl de overige structuren in de eerste tot 3e eeuw zijn te dateren.<br>De nederzetting is waarschijnlijk in de 4e of 5e eeuw verlaten of verplaatst, tijdens het onderzoek zijn er geen aanwijzingen gevonden voor de redenen hiervoor.<br>Sporen van ambachtelijke activiteiten zijn niet teruggevonden, hetgeen niet wil zegen dat ze er niet geweest zijn. Sporen van bijvoorbeeld leerbewerking blijven in de zandgronden niet bewaard. Een vergelijking met analoge vindplaatsen in de regio is op het moment niet te maken, hiervoor zou volledig onderzoek plaats moeten vinden. Dit geldt eveneens voor de relatie met de omgeving.<br>De ontwikkeling van nieuwbouw in het plangebied vormt een bedreiging van de archeologische waarden. Op het moment is echter nog niet duidelijk welke delen van het terrein verstoord gaan worden en welke niet, er kan dan ook nog niets gezegd worden over eventuele beheersmaatregelen.</p>