Abbekesdoel 70 te Bleskensgraaf, gemeente Molenlanden Een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. In (het noorden van) het plangebied zijn twee rivierensystemen actief geweest; het anastomoserende complex van de Vuilendamse stroomgordel en de Alblas. De rivierafzettingen van de Vuilendamse stroomgordel worden op basis van een ten oosten van de Vlietweg uitgevoerd booronderzoek en een in het zuiden van het plangebied gezette geologische boring op 5 m onder het maaiveld of dieper verwacht. Op dit niveau kunnen archeologische waarden uit het Vroeg- of Midden-Neolithicum verwacht worden. In het rivierengebied werden toen tijdelijke jachtkampen ingericht, waar men steeds meer koos voor een sedentaire en dus blijvende levensstijl. Een archeologisch niveau kan zich dus manifesteren als een vondstspreiding van vuursteenartefacten en houtskool of een archeologische laag; een humeuze ontkalkte laag met daarin kleine vuursteenartefacten of houtskoolfragmenten. Na de verlegging van de Vuilendamse stroomgordel heeft het plangebied langdurig deel uitgemaakt van een ontoegankelijk veengebied. Dit veranderde met de vorming van de Alblas in ongeveer 350 na Christus. In het noorden van het plangebied werd een oeverwal van de Alblas gevormd. Deze oeverwal zou in de Laat-Romeinse tijd en de Vroege Middeleeuwen bewoonbaar geweest kunnen zijn. Een archeologische vindplaats bestaat uit de resten van een agrarische nederzetting en zal zich manifesteren als een archeologische laag. In het begin van de Late Middeleeuwen werd het veengebied van de Alblasserwaard systematisch ontgonnen en de oevers van de Alblas hebben daarbij als ontginningsbasis gediend. In het noorden van het plangebied is waarschijnlijk een huisterp opgeworpen. De kans is aanwezig dat deze zone sinds de Late Middeleeuwen permanent bewoond is geweest. Op de kadastrale minuutkaart uit de periode tussen 1813 en 1832 staat in het noorden van het plangebied een boerderij afgebeeld. Deze werd rond 1884 afgebroken en op dezelfde locatie werd een langgevelboerderij gerealiseerd. Het erf werd steeds uitgebreid met bijgebouwen. In de periode van 1977 tot en met 1985 werd het boerderijerf ontmanteld en werden de huidige bedrijfswoning en loods gebouwd. Uit een analyse van het AHN blijkt dat het erf, waarschijnlijk in meerdere fases, 50 tot 180 cm is opgehoogd. Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. De ondergrond in het plangebied bestaat uit het Hollandveen, met daarop een pakket verstoorde klei. In boring 2 en hoogstwaarschijnlijkj 4 is ook de top van het veen verstoord, wat vermoedelijk in het gehele plangebied het geval is. Er is nergens een veraarde veenlaag vastgesteld. Het verstoorde kleipakket bestaat waarschijnlijk uit omgewerkte komklei. In de verstoorde klei zijn sporadisch puinresten aangetroffen. Er is geen niveau met bodemvorming of rijping aangetroffen. De kans dat deze klei in het verleden een bewoonbaar niveau was is daarmee laag. De kans op resten uit de Romeinse Tijd of Vroege Middeleeuwen is dan ook laag. Boven de verstoorde klei ligt in de hogere terreindelen een ophoogpakket. Hierin zijn tot aan de basis ervan recente puinresten aangetroffen, zoals asfalt. De op het AHN zichtbare verhoging van het terrein heeft dus geen historische oorsprong. De dikte van het ophoogpakket komt ook naar voren in boring 4, waar een ramguts tot 3 m -mv nodig was om door de aanwezige puinlaag te breken. De geplande nieuwbouw vindt plaats tussen boring 2 en boring 4, waar in beide gevallen de bodem tot meer dan 2,50 m -mv is verstoord. De kans dat intacte archeologische (bouw)resten nabij het maaiveld worden geraakt tijdens de geplande werkzaamheden is zeer laag