Inventariserend Veldonderzoek Proefsleuven en Boringen te Sittard Ongelijkvloerse kruising Dr. Nolenslaan-Hasseltsebaan

<p>In opdracht van de Provincie Limburg heeft Archol tussen 22 april en 25 april 2014 een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven (IVO-P) en boringen (IVO-O) uitgevoerd in een plangebied waar de Hasseltse baan (N276) en de Dr. Nolenslaan elkaar kruisen te Sittard. Het plangebied bestaat uit de wegen Hasseltse baan en de Dr. Nolenslaan evenals enkele belendende groen- en akkerpercelen. De voorgenomen bodemingrepen betreffen het verbeteren van het kruispunt Hasseltsebaan en dr. Nolenslaan door het verwezenlijken van een ongelijkvloerse kruising. De omvang en diepte van de geplande bodemingrepen waren op het moment van het archeologisch onderzoek nog niet bekend, alleen de grenzen van het werkgebied, waardoor ten behoeve van de waardering en aanbeveling uitspraken voor het werkgebied zijn gedaan. Reeds eerder uitgevoerd onderzoek en het onderhavige onderzoek hebben de hoge verwachtingswaarde voor het plangebied bevestigd. Het plangebied ligt aan de noordelijke randzone van het Zuidlimburgse lössgebied. Tijdens het onderzoek is gebleken dat de bodemopbouw binnen het plangebied afgezien van de huidige bestrating nagenoeg intact was. Onduidelijk is echter in hoeverre de bestaande infrastructuur verstorend heeft gewerkt. Op basis van eerder uitgevoerd onderzoek bij het aanleggen van de Hasseltse baan zijn tijdens het uitgraven van het wegcunet en bermsloten namelijk archeologische sporen en vondsten uit de bronstijd en ijzertijd aangetroffen. Onbekend is echter of deze archeologische resten nog onder de huidige bestrating aanwezig zijn of destijds met de aanleg van de weg zijn vergraven. In totaal zijn tijdens het proefsleuvenonderzoek 69 sporen gedocumenteerd. Het grootste deel van de sporen is op basis van het aangetroffen aardewerk te dateren in de ijzertijd en Romeinse tijd. De overige sporen zijn vermoedelijk te dateren in de ijzertijd, late middeleeuwen en/of Nieuwe tijd. De aangetroffen sporen zijn te onderscheiden in drie vindplaatsen. Vindplaats 1 (daterend in de ijzertijd) ligt in het noorden van het plangebied en sluit daarbij aan bij reeds eerder uitgevoerd aangrenzend onderzoek. Vindplaats 2 (Romeinse tijd) ligt centraal in het plangebied en sluit ook aan bij een eerder vastgestelde vindplaats. Vindplaats 3 betreft de vooralsnog geïsoleerde vondst van een vermoedelijk neolithisch spoor dat centraal in het plangebied is gelegen. Het gebied rondom het onderzochte plangebied kent een rijke archeologische historie. Binnen een gebied van de Limbrichterbeek in het westen tot aan de Nusterweg in het oosten (circa 1km2) zijn sporen aangetroffen die aan een of meerdere nederzettingen toegeschreven kunnen worden. Deze continue bewoning dateert vanaf de middenbronstijd tot in de Romeinse tijd. Vermoedelijk maken de tijdens het proefsleuvenonderzoek aangetroffen sporen dan ook deel uit van een groter bewoningsareaal dat zich lijkt te concentreren in het noordelijke deel van het plangebied. Desondanks dient niet vergeten te worden dat ten zuiden van het plangebied eveneens bewoningssporen, naast begravingen, uit de late prehistorie en Romeinse tijd aanwezig zijn. Ondanks de versplintering van al het uitgevoerde onderzoek is duidelijk dat het hier een voor Limburgse en Nederlandse begrippen rijk cultuurlandschap handelt. Op basis van het uitgevoerde onderzoek is geconcludeerd dat de aangetroffen vindplaatsen behoudenswaardig zijn. Bij bodemverstorende werkzaamheden die dieper rijken dan de bouwvoor dient eerst te worden vastgesteld of er geen archeologische waarden aanwezig zijn.</p>