Archeologie Archeologisch bureauonderzoek Zonnepark nabij Soerense Zand Zuid 11 en 13 te Eerbeek Gemeente Brummen

Op basis van de landschappelijke ligging op een daluitspoelingswaaier, maar op relatief grote afstand van het Soerense beekdal heeft het plangebied een lage archeologische verwachting voor vuursteenvindplaatsen uit het Laat-Paleolithicum tot en met het Neolithicum. Door het grove zand en kwelwater was het plangebied vermoedelijk niet goed bewoonbaar en geschikt voor akkerbouw. Ook in de hedendaagse situatie heeft de eigenaar maatregelen moeten treffen (o.a. het doorbreken van oerbanken) om het terrein geschikt te maken voor de boomkwekerij. Daarom is aan het plangebied op basis van de landschappelijke ligging een lage verwachting gegeven voor vindplaatsen uit het de perioden Neolithicum tot en met Volle Middeleeuwen (tot de 13e eeuw). De kans is daarnaast zeer groot dat eventuele vindplaatsen door het frezen en diepploegen van het land verstoord zijn ter hoogte van de boomkwekerij (zie paragraaf 2.1.). Aan het merendeel van het plangebied kan daarom de aanduiding diep vergraven gebieden gegeven worden (categorie 8 op de toetsingskaart archeologische onderzoekverplichting). </br>
Veelal is het plangebied in gebruik geweest als heide en geldt een lage verwachting voor een huisplaats uit de periode Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met Nieuwe tijd. Het deel ten noorden van de Witte Graaf is ook nog deels heide in 1819, maar in het westen van dit gebied was landbouwgrond met één of twee gebouwen aanwezig in 1819 die vóór 1866 zijn afgebroken. Hier geldt een hoge tot zeer hoge archeologische verwachting voor de periode Late Middeleeuwen (vanaf de 13e eeuw) tot en met de Nieuwe tijd.