การศึกษาขอบเขตของข้อถือสิทธิที่มีผลต่อการรับจดสิทธิบัตร

คำขอรับสิทธิบัตรด้านวิศวกรรมไฟฟ้าของผู้ขอรับสิทธิบัตรสัญชาติไทยร้อยละ 45 ไม่ได้รับการจดสิทธิบัตร เนื่องจากผู้ขอรับสิทธิบัตรไม่มีแนวทางในการแก้ไขขอบเขตของข้อถือสิทธิ ดังนั้นเพื่อเป็นแนวทางแก้ไขปัญหา งานวิจัยนี้จึงมุ่งเน้นการทดสอบสมมุติฐานในการแก้ไขขอบเขตในข้อถือสิทธิที่ส่งผลต่อการได้รับจดสิทธิบัตร ด้วยการใช้จำนวนคำนามในข้อถือสิทธิเป็นตัวแทนของขอบเขตของข้อถือสิทธิ โดยการเปรียบเทียบจำนวนคำนามระหว่าง จำนวนคำนามในข้อถือสิทธิของเอกสารประกาศโฆษณาคำขอรับสิทธิบัตร และจำนวนคำนามในข้อถือสิทธิของเอกสารสิทธิบัตรที่ได้รับการจดทะเบียนเป็นสิทธิบัตรแล้ว โดยอ้างอิงผลการตรวจสอบสิทธิบัตรจากสำนักสิทธิบัตรสหรัฐอเมริกา (USPTO) สำนักสิทธิบัตรยุโรป (EPO) และสำนักสิทธิบัตรญี่ปุ่น (JPO) ที่ได้รับการจดทะเบียนเป็นสิทธิบัตรในช่วงปี ค.ศ. 2000-2010 จำนวนทั้งสิ้น 9,392 ฉบับ ซึ่งกรรมวิธีในการนับจำนวนคำนาม การระบุประเภทของคำนาม และการเข้าถึงข้อมูลของสิทธิบัตรทั้งหมด ใช้หลักการของการประมวลผลภาษาธรรมชาติผ่านการพัฒนาโปรแกรมภาษาทางคอมพิวเตอร์โดยใช้ภาษาไพธอนเป็นเครื่องมือในการเข้าถึงแหล่งข้อมูล จากผลการวิจัยพบว่าการจำกัดขอบเขตของข้อถือสิทธิด้วยการเพิ่มจำนวนคำนามนั้นส่งผลต่อการได้รับจดสิทธิบัตร ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05