Waellandweg-Poeldijkseweg, Monster (gemeente Westland)

ADC ArcheoProjecten heeft in juli 2023 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de kans op de aanwezigheid van archeologische waarden op de locatie Waellandweg-Poeldijkseweg in Monster, gemeente Westland. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Het plangebied is gelegen in een voormalige strandvlakte met in het noordoostelijk deel mogelijk een uitloper van een zandopduiking (duin). In de top van de aanwezige strand- en duinzanden (respectievelijk Laag van Rijswijk en Laag van Voorburg) moet rekening worden gehouden met archeologische resten uit het Neolithicum, de Bronstijd en eventueel de IJzertijd. Een archeologische vindplaats zal zich manifesteren als een ontkalkt en/of humeus niveau met archeologische indicatoren als houtskool, aardewerk, botfragmenten (verbrand en onverbrand) en huttenleem. Indien de vindplaats niet is aangetast door mariene erosie, maar is afgedekt met veen of zware klei, zal deze goed geconserveerd zijn. Vanaf de Bronstijd raakte de strandvlakte geleidelijk opgevuld met veen (Hollandveen Laagpakket) en mariene afzettingen behorende tot de getijdengeul- en kreeksystemen van de Gantel (Gantel Laag). In de top van de afzettingen van het Gantelsysteem moet rekening worden gehouden met archeologische resten uit de Late IJzertijd en de Romeinse tijd. Een archeologische vindplaats zal zich manifesteren als een gerijpte en/of humeuze kleilaag met archeologische indicatoren. Een eventuele vindplaats zal vermoedelijk (deels) zijn geërodeerd bij de vorming van de Booma getijdegeul in de eerste helft van de 12e eeuw. Deze lag toen direct ten noorden van het plangebied. In de top van het kleidek, dat onder invloed van de Booma getijdegeul is afgezet en het huidige maaiveld vormt, moet rekening worden gehouden met archeologische resten uit de Late Middeleeuwen (vanaf de 12e eeuw) en de Nieuwe tijd. Eventuele resten zullen, met uitzondering van het noordelijk deel van het plangebied, uit sporen van ontginning bestaan. In het noordelijk deel van het plangebied zijn op basis van onder meer de Kruikiuskaart (1712) resten van een historisch erf aan te treffen. Deze resten zullen zich manifesteren als een omgewerkte of ten dele opgebrachte kleilaag met fragmenten bouwmateriaal, dierlijk bot en fragmenten van gebruiksvoorwerpen (aardewerk, metaal, glas, hout, leer et cetera). Vanwege het gebruik als tuinbouwgrond en de bouw- en sloop van kassen vanaf de jaren vijftig van de vorige eeuw moet rekening worden gehouden met (sub)recente verstoringen. De aard, omvang en diepte hiervan zijn niet bekend.