Beneden-Leeuwen, Energieweg 22-26 (Gemeente West Maas en Waal, Gld.) Een Archeologisch Bureauonderzoek & Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O) Verkennende en Karterende Fase

<p>In verband met de geplande uitbreiding van een loods is een archeologisch onderzoek uitgevoerd aan de Energieweg 22-26 te Beneden-Leeuwen, gemeente West Maas en Waal, provincie Gelderland. Voor de bouw is graafwerk nodig voor onder meer de aanleg van een funderingsbalk, hetgeen mogelijk een bedreiging vormt voor archeologische waarden. Het doel van het onderzoek is om vast te stellen wat de kans is op de aanwezigheid van archeologische waarden. Het onderzoek bestaat uit een bureauonderzoek (protocol 4002) en een veldonderzoek, verkennende en karterende fase (IVO-O; protocol 4003). Bij het bureauonderzoek zijn bronnen geraadpleegd op het gebied van fysische geografie, archeologie en historische geografie. Tijdens het veldonderzoek zijn zes boringen geplaatst om de opbouw en gaafheid van de bodem te bepalen en om te zoeken naar archeologische indicatoren. Plangebied Energieweg 22-26 ligt aan de voet van de Waaldijk. Op vijfhonderd zuidelijk van het plangebied heeft ruim twee- tot drieduizend jaar geleden een voorloper van de Waal gestroomd. Op de hogere afzettingen van die rivier zijn in het verleden vondsten gedaan uit de periodes romeinse tijd en middeleeuwen. Uit een omtrek van vijfhonderd meter rondom het plangebied zijn geen archeologische waarden bekend. Op kaarten uit de negentiende en twintigste eeuw staat het plangebied ingetekend als boomgaard. Op de noordrand van het gebied is in die periode bewoning geweest. In het plangebied ligt een pakket van ruim drie meter zeer zware komklei met daarop een pakket van bijna een meter met oeverafzettingen van de Waal. De oeverwal lijkt een geschikte vestigingsplek te zijn geweest voor mensen tijdens de middeleeuwen. Deze afzettingen worden afgedekt door een oude akkerlaag die deels bestaat uit dijkdoorbraakafzettingen. De top van de oeverafzettingen is aangeploegd, maar diepe bodemverstoringen komen op het grootste deel van het terrein niet voor. Dat betekent dat diepere delen van eventueel aanwezige archeologische grondsporen bewaard gebleven kunnen zijn. De enige archeologische indicatoren in de oeverafzettingen zijn enkele spikkels gebakken klei / baksteen en een plaatselijk licht verhoogde concentratie fosfaten. Bovenin de akkerlaag die op de oeverafzettingen ligt is een scherf steengoedaardewerk gevonden die dateert van omstreeks de negentiende eeuw. Het onderzoek heeft geen eenduidig en overtuigend middeleeuwse vondsten opgeleverd.</p>