การรับรู้แผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบลของผู้ปฏิบัติงานด้านการคุ้มครองเด็กในบ้านพักเด็กและครอบครัว 76 จังหวัด

การศึกษาเรื่อง “การรับรู้แผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบลของผู้ปฏิบัติงานด้านการคุ้มครองเด็กในบ้านพักเด็กและครอบครัว 76 จังหวัด” มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการรับรู้และปฏิบัติงานตามแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบลของผู้ปฏิบัติงานด้านการคุ้มครองเด็กในบ้านพักเด็กและครอบครัว 76 จังหวัด เป็นการศึกษาเชิงปริมาณ มีประชากรที่ศึกษา ประกอบด้วย 2 กลุ่ม คือ 1) หัวหน้าบ้านพักเด็กและครอบครัว และ 2) นักสังคมสงเคราะห์วิชาชีพ นักจิตวิทยาหรือนักพัฒนาสังคม จำนวน 76 จังหวัด จังหวัดละ 3 คน รวมทั้งสิ้น 228 คน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า t (t-test) การทดสอบค่า F (F-test) ที่ระดับ นัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ทั้งนี้ รวมถึงการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One Way ANOVA) ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 36 - 40 ปี มีระดับการศึกษาในระดับปริญญาตรีหรือเทียบเท่า มีตำแหน่งงาน คือ นักสังคมสงเคราะห์ มีระยะเวลาในการปฏิบัติงาน มากกว่า 10 ปี และมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล ทั้งนี้ การศึกษาการรับรู้และการปฏิบัติงานตามแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล จำนวน 3 ด้าน ได้แก่ ด้านแนวคิดการคุ้มครองเด็ก ด้านขั้นตอนของแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล และด้านการปฏิบัติของผู้ปฏิบัติงานด้านการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล พบว่า มีการรับรู้ในระดับสูงทุกด้าน โดยด้านที่มีการรับรู้สูงที่สุด คือ ด้านขั้นตอนของแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล ส่วนผลการศึกษาการปฏิบัติงานตามแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล พบว่า มีการปฏิบัติงานในระดับมากที่สุด ทั้ง 3 ด้าน โดยด้านแนวคิดการคุ้มครองเด็ก มีระดับมากที่สุด สูงกว่าอีก 2 ด้าน ผลการศึกษาวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างตัวแปร พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา ระยะเวลาในการปฏิบัติงาน และตำแหน่งงานที่แตกต่างกัน มีการรับรู้และการปฏิบัติงานที่ไม่แตกต่างกัน ส่วนการมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนปฏิบัติการด้านการคุ้มครองเด็กในระดับตำบลที่แตกต่างกัน ส่งผลต่อการรับรู้และการปฏิบัติงานที่แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 นอกจากนั้นผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ด้านแนวคิดคุ้มครองเด็กกับด้านขั้นตอนของแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล พบว่า มีความสัมพันธ์ในระดับมาก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้และการปฏิบัติงานตามแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบล พบว่า มีความสัมพันธ์ในลักษณะการแปรผกผัน คือ มีการรับรู้มาก ส่งผลให้มีการปฏิบัติงานตามแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับตำบลในระดับน้อย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01ข้อเสนอแนะจากการศึกษา (1) ข้อเสนอแนะระดับนโยบาย ควรปรับปรุงนโยบายการพัฒนาระบบคุ้มครองเด็กให้ครบถ้วนทุกระดับ มีการประสานเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ มีการติดตามประเมินผล รวมถึงกำหนดตัวชี้วัดสำหรับบ้านพักเด็กและครอบครัว เพื่อให้เกิดกระบวนการมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนปฏิบัติการคุ้มครองเด็กในระดับ (2) ข้อเสนอแนะระดับปฏิบัติ ควรมีการจัดอบรมพัฒนาศักยภาพ พัฒนาองค์ความรู้ ทักษะการปฏิบัติงานด้านการคุ้มครองเด็ก และนโยบายการพัฒนาระบบคุ้มครองเด็กระดับตำบล ให้ผู้ปฏิบัติงานด้านการคุ้มครองเด็กในบ้านพักเด็กและครอบครัวอย่างสม่ำเสมอ และควรให้ความสำคัญกับการประเมินและติดตามผลการพัฒนาระบบคุ้มครองเด็กในระดับตำบล