ต้นแบบสถาปัตยกรรมเพื่อสนับสนุนความหลากหลายทางชีวภาพ: กรณีศึกษา: ศูนย์สังเกตการณ์นากในบางขุนเทียน

ความหลากหลายทางชีวภาพกำลังลดลงอย่างมาก โดยสาเหตุจากการประมง ภาวะโลกร้อน และการขยายตัวของเมืองสู่ป่า เป็นต้น ซึ่งหนึ่งในระบบนิเวศป่าที่ได้รับผลกระทบ คือ พื้นที่ชุ่มน้ำ ลดลงมากถึงร้อยละ 50 ในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา ประเทศไทยเป็นประเทศที่ร่วมกลุ่มในการอนุรักษ์พื้นที่ชุ่มน้ำของโลก อย่างไรก็ตามไม่ปรากฏสถาปัตยกรรมที่มุ่งเน้นส่งเสริมความหลากหลายทางชีวภาพในระบบนิเวศพื้นที่ชุ่มน้ำ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมที่เหมาะสมกับความหลากหลายทางชีวภาพในบริเวณระบบนิเวศพื้นที่ชุ่มน้ำ และเสนอแนวทางการออกแบบสถาปัตยกรรมเพื่ออนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ มีวิธีการศึกษาโดยการคัดเลือกพื้นที่โครงการ สำรวจพื้นที่ในการออกแบบ วิเคราะห์กรณีศึกษาและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับสถาปัตยกรรมบริเวณพื้นที่ชุ่มน้ำ และการใช้ประโยชน์จากพันธุ์ไม้พื้นถิ่น ซึ่งได้มีการรับคำแนะนำจากบุคลากรโรงเรียน ท.ภ.ท. ซึ่งเป็นผู้มีความรู้เกี่ยวกับระบบนิเวศในพื้นที่ศึกษาโดยตรง ประเมินผลจากแบบสอบถาม และการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญจากการวิจัยพบแนวทางที่เหมาะสม คือ 1. ปรับภูมิทัศน์บริเวณโดยรอบพื้นที่ให้มีรูปร่างกลมกลืนกับธรรมชาติ และปลูกพันธุ์ไม้พื้นถิ่นเพื่อสร้างระบบนิเวศให้ยั่งยืน 2. ปรับปรุงกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นภายในโครงการ วิธีจัดการกับผู้ใช้งาน และการดูแลรักษาอาคาร 3. ออกแบบสถาปัตยกรรมเพื่อรองรับกิจกรรมและความหลากหลายทางชีวภาพ โดยการสร้างกลุ่มอาคารที่มีรูปทรงส่งเสริมการใช้งานที่ลดผลกระทบต่อธรรมชาติ ทำหน้าที่เป็นบังไพรระหว่างมนุษย์กับสัตว์ ก่อสร้างด้วยระบบการก่อสร้างสำเร็จรูปเพื่อลดผลกระทบจากการก่อสร้าง และสนับสนุนการใช้วัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้ประโยชน์จากพันธุ์ไม้พื้นถิ่น การศึกษานี้จะเป็นต้นแบบของศูนย์สังเกตการณ์ความหลากหลายทางชีวภาพในพื้นที่ชุ่มน้ำของภูมิภาคและประเทศ เพื่อรักษาธรรมชาติจากการรุกรานของเมือง