Archeologisch onderzoek Ritsumasyl/ Sylsterrak

<p>In opdracht van het Projectbureau Haak om Leeuwarden heeft de combinatie Grontmij – Witteveen + Bos een archeologisch onderzoek uitgevoerd voor de locatie Ritsumasyl/ Sylsterrak. Het onderzoek heeft bestaan uit een samenvatting en aanvulling op een bestaand bureauonderzoek en een inventariserend veldonderzoek in de vorm van een karterend booronderzoek. In het plangebied is eerder een verkennend onderzoek uitgevoerd door RAAP Archeologisch Adviesbureau. Door RAAP zijn in het plangebeid enkele archeologische indicatoren aangetroffen in de vorm van verbrande leem/klei, onverbrand bot en houtskoolspikkels. Op basis van dit onderzoek verbindt RAAP de archeologische indicatoren aan een zuidelijk gelegen terp en beveelt een proefsleufonderzoek aan. Door Grontmij Nederland B.V. is geadviseerd om eerst een karterend onderzoek uit te voeren om meer details omtrent de vindplaats te krijgen en mogelijk het advies van RAAP aan te passen. <br> <br>Uit het bureauonderzoek is gebleken dat het plangebied is gelegen buiten de ringdijk om de Middelzee en tot 1300 onder invloed stond van het deze Middelzee. Het plangebied ligt direct ten oosten van Ritsumasyl en direct ten noorden van het Sylsterrak. Ten zuiden van het Sylsterrak ligt een afgegraven terp. Vanaf circa 1300 werd het gebied waarin het plangebied ligt ingepolderd en in gebruik genomen. Al voor de inpoldering bevond zich te Ritsumasyl een sluis ter hoogte van het huidige Sylsterrak. Mogelijk bevond zich hier toen al een natuurlijke watergang. <br>Op basis van het bureauonderzoek lijkt een verband tussen de archeologische indicatoren uit het plangebied en de zuidelijk van het plangebied gelegen terp niet aanwezig. <br> <br>Net als in het RAAP onderzoek zijn er tijdens het veldonderzoek archeologische resten aangetroffen in een laag direct onder de bouwvoor. Het door RAAP herkende verbrande leem of klei is echter niet waargenomen. De aangetroffen archeologische resten bestaan uit baksteenpuin, houtskoolspikkels en twee fragmenten roodbakkend aardewerk met loodglazuur, die gedateerd kunnen worden tussen de 16e en 19e eeuw. Opvallend is dat de hoeveelheid puin in oostelijke richting aanzienlijk minder wordt. Ter hoogte van boring 21 zijn slechts zeer kleine puinspikkels waargenomen.</p>