Plangebied Bonifatiusplein te Leeuwarden

<p>Op basis van eerder inventariserend onderzoek is gebleken dat permanente bewoning in het Noord-Nederlandse kustgebied teruggaat tot in de 7e of 6e eeuw v. Chr. (o.a. Taayke, 1996). Met uitzondering van de 4e eeuw n. Chr., als grote delen van het kustgebied ontvolkt raken, wordt voor deze volledige periode continue bewoning verondersteld. Aangezien het kweldergebied tot de late middeleeuwen onbedijkt was, woonden de vroegere bewoners op kunstmatig opgeworpen woonheuvels of terpen.<br>De huidige stad is als agrarische nederzetting ontstaan op enkele van dergelijke terpen te Oldehove en Nijenhove. Na de bedijkingen in de late middeleeuwen werd ook het omringende land bebouwd. Gedurende die periode ontstond zo ook de wijk Hoek aan de Voorstreek, waarin het plangebied is gelegen. Begin 15e eeuw werden deze nederzettingen samengevoegd tot Leeuwarden dat vrijwel de volledige historische binnenstad binnen de nog herkenbare stadgrachten omvatte.<br>Binnen het plangebied heeft een stins en bijbehorend erf gelegen dat de toebehoorde aan de Cammingha’s en later bekend stond als het Amelandshuis. Deze is reeds in de jaren ’80 onderzocht, nadat het historische pand is afgebrand en er nieuwbouw werd gepland. Op basis van in 2006 uitgevoerd booronderzoek zijn de archeologische waarden zijn tot op een diepte van 1,4 m -mv reeds verstoord. In het zuidoosten is, op basis van ditzelfde booronderzoek, op grotere diepte mogelijk nog een deel van een stadsgracht uit de 16e eeuw aanwezig.</p>