Plangebied Emmapark Plangebied Emmapark

<p>In opdracht van Gebr. Remnits GWW heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau in oktober en november 2012 een archeologische begeleiding uitgevoerd in het plangebied Emmapark. Aanleiding tot deze activiteit vormden de plannen om ter hoogte van het plangebied riolerings- en andere grondwerkzaamheden uit te laten voeren, die zouden kunnen leiden tot aantasting van het bodemarchief. Daarbij moest allereerst worden gedacht aan de stadsmuur die hier ooit lag en het bijbehorende bastion. Om te voorkomen dat eventuele ondergrondse resten ongezien verloren zouden gaan en om meer inzicht te verwerven in het precieze beloop van de stadsmuur en wat hiervan in de ondergrond nog resteerde, evenals dat van het bastion, is besloten de werkzaamheden van archeologische zijde te begeleiden. Hoewel aanvankelijk werd uitgegaan van een intensieve archeologische begeleiding, werd al in een vroeg stadium besloten over te schakelen naar een meer extensieve vorm. Deze koerswijziging vloeide enerzijds voort uit de afspraak dat de archeologische begeleiding alleen betrekking had op de plekken waar het oude riool zou worden vervangen door een nieuwe (en er derhalve mogelijkheden zouden zijn voor het verrichten van waarnemingen), alsmede het feit dat tijdens de eerste inspectie reeds werd geconstateerd dat de bodem in het plangebied dusdanig diep was verstoord dat er weinig kans zou zijn op vinden van nog intacte muurresten van de stadsmuur of het bastion. Uiteindelijk is het plangebied drie maal bezocht voor het verrichten van waarnemingen. Tijdens de graafwerkzaamheden is weliswaar op vier plaatsen muurwerk aangetroffen, maar het gaat in alle gevallen om opgemetselde constructies uit de vorige eeuw. Het meest imposante stuk muurwerk had een omvang van 1,1 x 2 m en een hoogte van 1,9 m, en werd midden in de straat aangetroffen. Hoewel in eerste instantie een verband werd gelegd met het bastion, bleek uit een latere waarneming van een soortgelijke constructie dat het hier ging om een subrecente rioleringsput. De twee andere muurresten die aan het licht zijn gebracht, kunnen eveneens beschouwd worden onderdeel van een 20e-eeuws rioleringsstelsel. Interessanter was de ontdekking van de bodem van een oude gracht in de ondergrond. Waarschijnlijk gaat het hier om de voormalige binnengracht van de stad Wageningen. In de grachtvulling werden fragmenten van kloostermoppen aangetroffen. Soortgelijke brokstukken bevonden zich eveneens in verstoorde grond in de wanden van de leidingsleuf. Er moet serieus rekening mee worden gehouden dat het hier om resten gaat van de oorspronkelijke stadsmuur. Intacte muurresten van het verdedigingsstelsel van Wageningen werden bij de graafwerkzaamheden voor de nieuwe riolering tijdens de eerste begeleiding niet aan het licht gebracht. Daarvoor was de grond ter plekke niet alleen teveel verstoord, de waarneming van een oude grachtvulling duidt erop dat de stadsmuur direct ten oosten hiervan moet worden gezocht. Tijdens de begeleiding van de werkzaamheden aan de Nudepoort zijn twee stukken muurwerk waargenomen. Het eerste stuk muur betreft de fundering van een muur die aan de rand van de weg ligt in de richting van de Nudestraat net aan de zuidwestzijde van het kruispunt bij de Nudepoort met een NW-ZO oriëntatie. Het gaat hier mogelijk om een stuk van de fundering van de ondergrondse gang van het rondeel voor de Nudepoort. Het tweede stuk muur is aangetroffen bij een ontgraving die Remnits doet net ten noordwesten van de brug in de Nudestraat. Het steenformaat kon niet worden bepaald, maar aangezien het muurwerk precies aan sluit op de (deels gerestaureerde, deels gereconstrueerde) muren, die tegenwoordig nog zichtbaar zijn ter plaatse bij de Nudepoort, kunnen we wel stellen dat het aangetroffen muurwerk onderdeel uitmaakt van het bolwerk uit de 16e eeuw. Dit wordt ondersteund door de analyse van historisch kaartmateriaal.</p>