การเมืองโลกกับการเจรจาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศภายใต้กรอบสหประชาชาติ: จากริโอถึงปารีส

ปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศถือเป็นปัญหาที่แก้ยากที่สุดที่ประชาคมโลกกำลังเผชิญอยู่ ซึ่งแนวทางในการแก้ไขปัญหาของสหประชาชาติด้วยมาตรการในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกนั้นได้ส่งผลกระทบโดยตรงต่อภาคอุตสาหกรรมพลังงาน กลุ่มผลประโยชน์ และภาคธุรกิจในหลายประเทศ ดังนั้นการเจรจาแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจึงเชื่อมโยงกับประเด็นทางการเมืองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้งานวิจัยครั้งนี้มุ่งศึกษาการเมืองของการเจรจาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศภายใต้กรอบสหประชาชาติผ่านการประชุมเจรจาครั้งสำคัญตั้งแต่ริโอถึงปารีส ท่าทีของตัวแสดงหลัก และปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จหรือล้มเหลวในการเจรจาแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยใช้แนวคิดของ Neoliberal institutionalism และ Neorealism มาเป็นกรอบในการวิเคราะห์ ซึ่งผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่าการแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโลกนั้นมีความซับซ้อนกว่าที่คิด เนื่องจากมีทั้งการเมืองภายในและการเมืองระหว่างประเทศที่เป็นปัจจัยอยู่เบื้องหลังท่าทีของประเทศสมาชิก ทำให้การแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศภายใต้กรอบสหประชาชาติมีความล่าช้าหรือไม่สามารถแก้ปัญหาได้อย่างทันท่วงทีอย่างไรก็ดีการแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศไม่สามารถดำเนินการให้สำเร็จได้ด้วยฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง แต่ยังจำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่าย