Herbestemming Belgisch consulaat en stadsdrukkerij, Nijmegen

<p>Tijdens de archeologische begeleiding op de locatie Belgisch consulaat/stadsdrukkerij zijn vooral<br>resten aangetroffen uit de 20e eeuw. Het gaat om verschillende muren van de voormalige<br>stadsdrukkerij die zich hier van 1911 tot en met 1970 bevond. De muren zijn zichtbaar op de<br>tekening voor de bouwaanvraag uit 1933 en zijn veelal op betonen balken gefundeerd. Op deze<br>tekening is eveneens een aantal zinkputten aangegeven. Allen zijn tijdens het huidige onderzoek<br>teruggevonden, zij het niet op precies de aangegeven locaties.<br>In werkput 1 is een tweetal muren en een mogelijke haardplaats aangetroffen die waarschijnlijk wat<br>eerder te dateren zijn. De gebruikte baksteen is wat ouder en handgevormd. Deze sporen zouden<br>kunnen toebehoren aan de schuur van de zoutziederij van Salomon Blom die hier heeft gestaan en<br>op het minuutplan van 1811 – 1832 aangegeven is.<br>Aan de zuidzijde van het gebied, net naast het gebouw van het consulaat zijn in de sleuf voor de<br>riolering enkele fragmenten aardewerk verzameld die in de 17e eeuw kunnen worden gedateerd.<br>Vanwege de enorme olielucht die uit deze laag opsteeg is dit niveau echter niet verder onderzocht.<br>Deze ophogingslaag is elders in het gebied nergens waargenomen.<br>Opvallend zijn de twee muren die in werkput 3 werden aangetroffen en die opgebouwd zijn uit<br>Engelse firebrick bakstenen. De bakstenen worden gemaakt van kleien met een hoge aandeel<br>aluminiumoxide die vaak samen met steenkool gevonden wordt in Groot-Brittannië. Firebricks<br>ovenstenen waren vaak een extra bron van inkomsten voor kolenmijnen.<br>De muurtjes zijn waarschijnlijk toe te wijzen aan de bakstenenshowroom van de baksteenfabrikant<br>v/h Antoon Geldens die vanaf 1933 in het pand aan de Parkweg 96 een kantoor en toonzaal had.<br>De hoge verwachting op het aantreffen van (vooral) resten uit de Romeinse tijd, maar ook de Volle<br>en de Late Middeleeuwen is niet waargemaakt.</p>