การศึกษาค่าเบี่ยงเบนการระบุช่วงอายุโดยการวัดความหนาของจอประสาทตาผู้ป่วยเบาหวานเปรียบเทียบกับคนปกติในประชากรไทย ณ โรงพยาบาลสมุทรปราการ จ. สมุทรปราการ

การวิจัยเชิงพรรณนาแบบศึกษาย้อนหลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาค่าเบี่ยงเบนการระบุช่วงอายุของบุคคลทั้งเพศชายและหญิงจากการวัดความหนาชั้นจอประสาทตาโดยศึกษาผู้ป่วยเบาหวานเปรียบเทียบกับคนปกติในประชากรไทย โรงพยาบาลสมุทรปราการ จ.สมุทรปราการ เก็บข้อมูลผลการวัดความหนาจอประสาทตาจากเวชระเบียนย้อนหลังระหว่างเดือนกันยายน 2561 ถึงกันยายน 2563 โดยคัดเลือกผู้ป่วยที่มีเชื้อชาติไทยและไม่มีโรคของจอประสาทตา ช่วงอายุ 41-80 ปี ทั้งเพศชายและหญิง จำนวน 366 คน นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยใช้สถิติพรรณนาและหาความสัมพันธ์จากการวิเคราะห์การถดถอย ผลการวิจัยพบว่าความหนาของจอประสาทตาจะลดลงตามอายุที่เพิ่มขึ้นและมีความแตกต่างระหว่างเพศชายและเพศหญิงในกลุ่มคนปกติและกลุ่มที่ควบคุมเบาหวานได้ดี ในช่วงอายุ 41-50 ปีและ 51-60 ปี เพศชายมีความหนาของจอประสาทตามากกว่าเพศหญิงเฉลี่ย 3.34% กลุ่มคนปกติเพศชายมีความหนาจอประสาทตาเฉลี่ย 274.66±23.89 µm. เพศหญิงเฉลี่ย 263.17±21.59 µm. และกลุ่มเบาหวานควบคุมดีจะมีความหนาจอประสาทตาน้อยกว่าคนปกติเฉลี่ย 0.77% นอกจากนี้ระหว่างกลุ่มคนปกติกับกลุ่มเบาหวานควบคุมไม่ดีพบว่ากลุ่มเบาหวานควบคุมไม่ดีจะมีจอประสาทตาหนากว่ากลุ่มคนปกติเฉลี่ย 3.33% และผลการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มเบาหวานควบคุมดีกับกลุ่มเบาหวานควบคุมไม่ดีพบว่ากลุ่มเบาหวานควบคุมไม่ดีจะมีจอประสาทตาหนากว่ากลุ่มเบาหวานคุมดีเฉลี่ย 3.14% (p< 0.05) อาจเนื่องจากค่าน้ำตาลในเลือดที่แตกต่างกันรวมถึงระยะเวลาในการเป็นโรคเบาหวานส่งผลต่อความหนาของจอประสาทตาที่แตกต่างกัน