การประเมินผลกระทบทางเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมของการใช้น้ำยางพาราสำหรับการสร้างถนนในประเทศไทย

เนื่องจากรัฐบาลมีมาตรการ “การสร้างถนนยางพารา” 3 โครงการ ได้แก่ การฉาบผิวแบบพาราสเลอรี่ซิล แอสฟัลต์คอนกรีตปรับปรุงคุณภาพด้วยน้ำยางธรรมชาติ และการใช้น้ำยางพาราในการก่อสร้างชั้นพื้นทางดินซีเมนต์ เพื่อเพิ่มอุปสงค์ของน้ำยางพาราและช่วยเหลือเกษตรกรชาวสวนยาง การศึกษานี้มุ่งประเมินผลกระทบทางเศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อมของการนำยางพารามาใช้เป็นส่วนผสมของทั้ง 3 โครงการ โดยใช้การวิเคราะห์ตารางปัจจัยการผลิตและผลผลิตเพื่อและการประเมินวัฏจักรชีวิต ผลการศึกษาพบว่า ทุกโครงการถนนยางพารามีผลทำให้มูลค่าผลิตภัณฑ์รวมภายในประเทศ การจ้างงาน และมูลค่าการนำเข้าสูงขึ้น โดยการใช้น้ำยางพาราในการก่อสร้างชั้นพื้นทางดินซีเมนต์ทำให้เกิดผลได้ทางเศรษฐกิจสูงที่สุด รองลงมาคือโครงการแอสฟัลต์คอนกรีตปรับปรุงคุณภาพฯ และโครงการฉาบผิวแบบพาราสเลอรี่ซิล ตามลำดับ นอกจากนี้สาขาการผลิตน้ำยางพารามีมูลค่าเพิ่มขึ้นจากสถานการณ์ปกติมากที่สุดเมื่อเทียบกับสาขาการผลิตอื่น ๆ ด้วย อย่างไรก็ตาม การใช้น้ำยางพาราในการก่อสร้างชั้นพื้นทางดินซีเมนต์มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมมากที่สุดใน 4 ด้าน ได้แก่ การทำให้เกิดภาวะโลกร้อน การเพิ่มขึ้นของแร่ธาตุอาหารในน้ำ การใช้น้ำ และการครอบครองที่ดินทางการเกษตร โดยกิจกรรมที่มีผลต่อตัวชี้วัดดังกล่าวมากที่สุด คือการผลิตวัตถุดิบในการทำถนน ได้แก่ การผลิตปูนซีเมนต์และแอสฟัสต์ และขั้นตอนการเพาะปลูก ในขณะที่โครงการแอสฟัลต์คอนกรีตปรับปรุงคุณภาพฯ ทำให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมด้านการทำให้เกิดภาวะฝนกรด การทำลายชั้นโอโซนในชั้นบรรยากาศ และฝุ่นละอองขนาดเล็ก สูงที่สุด ดังนั้น เนื่องจากถนนยางพาราทำให้เกิดผลได้ทางเศรษกิจจึงควรมีการสนับสนุนต่อไป แต่ในขณะเดียวกันก็ควรพิจารณาแนวทางลดผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมโดยการลดการใช้และปรับเปลี่ยนวัตถุดิบในการกระบวนการผลิตด้วย ผลการศึกษานี้สามารถใช้ประกอบการตัดสินใจเชิงนโยบายเพื่อสนับสนุนให้เกิดความยั่งยืนในอุตสาหกรรมยางพาราของไทย