Een archeologisch bureau-onderzoek voor het traject Keizersdijk - Prins Bernhardstraat - Wilhelminalaan te Raamsdonksveer, gemeente Geertruidenberg (N.-Br.)

<p>Het plangebied ligt in het zuidwestelijk zeekleigebied. Vanaf het Holoceen begon<br>de zeespiegel te stijgen, waardoor de regio een waddengebied werd. Vanaf<br>ca. 4.500 jaar geleden nam de mariene invloed af en verzoette de regio, waarna<br>veenmoerassen ontstonden. In de Vroege Middeleeuwen ging de zee weer een<br>grotere rol spelen, waardoor het veen werd weggeslagen of door zeeklei werd<br>overdekt. Onder deze lagen bevindt zich het pleistocene zand. Gedurende het<br>Laat-Glaciaal werden in dit zand dekzandruggen gevormd. Op het pleistocene<br>zand en zeker op dekzandruggen zijn bewoningssporen te verwachten vanaf het<br>Paleolithicum. Op de lager gelegen delen zijn geen sporen te verwachten van na de<br>steentijden. Op de dekzandruggen is voorts bewoning te verwachten uit recentere<br>periodes. Met name uit de Nieuwe Tijd zijn sporen te verwachten, omdat het gehele<br>traject waarschijnlijk het trac´e volgt van een onder Napoleon aangelegde weg. Op<br>basis van deze gegevens kan worden geconcludeerd dat er op de dekzandruggen archeologische<br>sporen kunnen worden verwacht vanaf het Paleolithicum. Verder zijn<br>resten te verwachten van een verharde weg en dijklichaam uit de napoleontische<br>tijd.</p>