การจุ่มเคลือบไทเทเนียมไดออกไซด์บนแผ่นกรองใยแก้วสำหรับกําจัดคาร์เบนดาซิมในน้ำด้วยปฏิกิริยาโฟโตคะตะไลสิส

การศึกษานี้เป็นการใช้ปฏิกิริยาโฟโตคะตะไลสิสจากการจุ่มเคลือบผงไทเทเนียมไดออกไซด์ (Degussa P25) บนแผ่นกรองและแผ่นกรองจุ่มเคลือบโซล-เจลในการสลายคาร์เบนดาซิมในน้ำภายใต้แสงจากดวงอาทิตย์ การจุ่มเคลือบผงไทเทเนียมไดออกไซด์บนแผ่นกรองเริ่มจากการหาสารยึดติดที่เหมาะสม โดยใช้จลนพลศาสตร์ของการสลายคาร์เบนดาซิมในเวลา 50 นาที สารยึดติดที่ใช้ได้แก่ โพลีเอทิลีนไกลคอล (PEG) มวลโมเลกุล 1000, 2000, 4000, 6000 และ Duramax B-1000 ความเข้มข้นร้อยละ 0.3 โดยน้ำหนักของไทเทเนียมไดออกไซด์ที่ใช้ และใช้ไทเทเนียมไดออกไซด์เข้มข้น 0.3%, 0.5% และ 1% W/V โดยพบว่า PEG4000 และ PEG6000 ที่ความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ 0.5% W/V มีค่าเฉลี่ยของอัตราการเกิดปฏิกิริยาสูงสุดเท่ากัน คือ 0.032 ต่อนาที จากนั้นจึงทำการแปรผันความเข้มข้นของสารยึดติดเพื่อศึกษาประสิทธิภาพของ PEG4000 และ PEG 6000 โดยยึดความเข้มข้นของไทเทเนียมไดออกไซด์ที่เหมาะสมที่สุดคือ 0.5% W/V และความเข้มข้นของสารยึดติด คือร้อยละ 0.3, 0.5 และ 1 โดยน้ำหนักของไทเทเนียมไดออกไซด์ที่ใช้ พบว่าค่าคงที่ของการเกิดปฏิกิริยาสูงสุด มาจากสารยึดติดชนิด PEG6000 ที่ความเข้มข้นร้อยละ 1 โดยมีค่าเฉลี่ยของอัตราการเกิดปฏิกิริยาสูงสุด เท่ากับ 0.022 ต่อนาที และเมื่อทิ้งให้ปฏิริยาโฟโตคะตะไล-สิสเกิดครบ 180 นาที ประสิทธิภาพในการสลายคาร์เบนดาซิมสูงสุดคือร้อยละ 91.4ในกรณีของแผ่นกรองจุ่มเคลือบโซล-เจลสารตั้งต้นที่ใช้ได้แก่ไทเทเนียมเตตระไอโซ-โพรพอกไซด์ร่วมกับพอลิเมอร์โพลีเอทิลีนไกลคอล (PEG) มวลโมเลกุล 1000, 2000, 4000 และ 6000 โดยอัตราส่วนโครงสร้างผลึกอนาเทสต่อรูไทล์ที่นำมาใช้คือ 100:0, 80:20, 60:40, 40:60 และ 20:80 ศึกษาปฏิกิริยาโฟโตคะตะไลสิสและการดูดซับในที่มืด พบว่าโครงสร้างผลึกอนาเทสต่อรูไทล์ 100:0 ให้ประสิทธิภาพดีที่สุดคือร้อยละ 92.1-96.6 ซึ่งมาจากการดูดติดคาร์เบนดาซิมบนแผ่นกรองเคลือบร่วมด้วยโดยพบร้อยละ 54.1-100