Gemeente Werkendam. Plangebied De Tol / Parallelweg te Sleeuwijk

<p>Als gevolg van het realiseren van een nieuwe ontslutiing bij de Tol te Sleeuwijk is er een archeologisch bureauonderzoek en booronderzoek (verkennende fase) uitgevoerd.</p><p>Het tracé bevindt zich op restgeul-, oever- en beddingafzettingen van de Werken stroomgordel, afgedekt door een circa 70 cm dik pakket overslagafzettingen, die weer zijn afgedekt door een 45 tot 65 cm dik pakket perimariene afzettingen. Op basis van de ouderdom van de Werken stroomgordel (ca. 2200 jaar BP) kunnen er in principe archeologische resten worden verwacht vanaf de Romeinse Tijd op de oeverafzettingen. Eventuele losse vondsten worden in de restgeulafzettingen verwacht. De top van de Werken stroomgordel afzettingen is als gevolg van een dijkdoorbraak, in ieder geval nadat de Uppelsche en Werkendamsche dijk was aangelegd, vermoedelijk gedurende de 15e of 16e eeuw, geërodeerd. Hierdoor is de te verwachten polder- of ooivaaggrond niet meer in het bodemprofiel zichtbaar en zijn eventuele vondsten en of sporen niet meer 'in situ' aanwezig. Daarnaast zijn er geen archeologische indicatoren aangetroffen in de top van de oever en/of beddingafzettingen. Op basis van bovenstaande gegevens kan voor het tracé de middelhoge verwachting op het aantreffen van archeologische resten 'in situ' uit de Romeinse Tijd en de Middeleeuwen dan ook worden bijgesteld naar een lage verwachting (Bijlage 3).<br>De overslaggronden hebben niet lang aan het oppervlak gelegen en waren geen geschikte vestigingsplaats vanwege de drassige omstandigheden in de nabijheid van twee wielen. In de loop van de 15e tot en met de 18e eeuw zijn er gedurende stormvloed of hoogwater ten zuiden van de Uppelsche en Werkendamsche dijk (peri)mariene afzettingen afgezet. Hierbij is de top van de aanwezige overslaggrond vermoedelijk al snel bedekt door een 45 tot 65 cm dik pakket klei afgewisseld met zandlaagjes. Vanaf 1820 AD heeft de zee geen invloed meer op het tracé, maar stond het grondwaterstand nog steeds hoog. Ondermeer doordat het plangebied gelegen was binnen de Hollandse Waterlinie net ten noorden van het in 1847 gebouwde fort Altena. Het gebied bleef dus ook na 1820 ongeschikt voor bewoning. Dit verklaart mede het ontbreken van relevante archeologische indicatoren. Op basis van bovenstaande gegevens kan de hoge archeologische verwachting op het aantreffen van archeologische resten uit de Nieuwe Tijd worden bijgesteld naar een lage verwachting.</p><p>Op grond van bovenstaande conclusies adviseert BAAC bv dat een archeologisch vervolgonderzoek niet noodzakelijk is.</p>